…
BÜGÜN GÜNLERDEN MAVİ GÖZLÜ DEV NAZIM NAZIM AZIM ÇOĞUM HİÇ BİTMEYECEK HASRET

çok özlem,
çok öfke,
çok tutku,
çok hayranlık,

şimdi şiirlerinde,
şimdi harflerin dansında,
şimdi köleliğin tacirliğinde,
şimdi hayallerde,

bir tutku,
bir aşk,
bir özlem,
bir hasret,

kaldı gözümüz gökte,
bir mavi gözlü devde,
sen bizim gönlümüzde,
sen bizim teknemizde,

mavi mavi harflerin ışıltısı,
ellerin işçiliğinde,
yüreğin ayı yıldızı,
ülkem ülkem inleyişinde,

sen ölmedin,
hala ve tek gonca gül,
şimdi fakirin fukaranın cebindesin,
şimdi umut etmenin ufkundasın,

bugün günlerden mavi gözlü dev,
Nazım Nazım azım çoğum,
hiç bitmeyecek hasret,
kırdığım ekmeğimde, katran karası çayımda…
Sibel Karagöz
#sibelkaragözşiirleri
#sibel_karagoz
#nazımhikmet
#mavigözlüdev

Paylaş:

6 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (4)

5.0

100% (4)

Bugün günlerden mavi gözlü dev nazım nazım azım çoğum hiç bitmeyecek hasret Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Bugün günlerden mavi gözlü dev nazım nazım azım çoğum hiç bitmeyecek hasret şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

BUGÜN GÜNLERDEN MAVİ GÖZLÜ DEV NAZIM NAZIM AZIM ÇOĞUM HİÇ BİTMEYECEK HASRET şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Ahmet Coşkun 1, @ahmetcoskun1

15.1.2026 22:27:05

5 puan verdi

Nazım a selam olsun
anan andıran yürek var olsun...

Güneşin Kızı Zehra, @gunesinkizi1

15.1.2026 18:04:41

5 puan verdi

Nazım’ın isyanını, umudunu ve bitmeyen hasretini yalın ama vurucu imgelerle taşıyan, duygu yoğunluğu yüksek bir şiir. Mavi gözlü devin sesi dizelerde yaşamaya devam ediyor.
Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi.
Miraç kandilimiz mübarek olsun.Sevgilerimle.🤲🌸

karann, @karann

15.1.2026 17:28:45

Bursa cezaevinde Nâzım Hikmet, Orhan Kemal’le aynı koğuşta kalmaktadır. Koğuş masasının üzerinde Orhan Kemal’in (asıl adı ”Mehmet Raşit Öğütçü”) bir roman başlangıcını görür. Okur. Ayağında takunyalar koşarak avluya çıkar Nâzım Hikmet. Orhan Kemal’e soluk soluğa sorar, “Siz mi yazdınız bunu?” Orhan Kemal çekinerek, “Evet” der. Nâzım Hikmet büyük bir coşkuyla, “Birader, neden bahsetmediniz bundan. Siz nesir adamısınız! Hikâye yaz, roman yaz!” diyerek o gün bir romancının doğuşunun müjdesini verir.

26 Eylül 1943 Pazar sabahı Orhan Kemal’in cezası biter, hapishaneden ayrılır. Ayrılmadan birkaç gün önce Nâzım Hikmet’e bir şiir yazar, ona okur ve bu şiir Nâzım Hikmet’i ağlatır…

NÂZIM HİKMET'E / ORHAN KEMAL

Sen
“Promete’nin çığlıklarını
kaba kıyım tütün gibi piposuna dolduran adam”,
sen benim mavi gözlü arkadaşım;
kabil değil unutmam seni.

26 Eylül 1943
Seni yapayalnız bırakıp hapishanede,
bir üçüncü mevki kompartımanda pupa yelken
koşacağım memlekete.
Ve tren
bir güvercin gibi çırpınarak istasyona girecek,
gözü yaşlı bir genç kadına
beş senenin ardından
kocasını getirecek.

O dem ki boş verip istasyon halkına,
yanaklarından öperken sevgilimi,
sen neşeli mavi gözlerinle bakacaksın
içimden bana.

O dem ki yürekten her şey atılacak,
ekmek, kin, hasret,
fakat Nâzım Hikmet,
sen şu kadar kilometre uzakta kalmana rağmen
aydınlık yüreğimin duvarına dayayıp sarı saçlı başını,
batan bir yaz güneşi hüznüyle ağlatacaksın arkadaşını.

Günler geçecek,
ekmek derdi çökecek omuzlarıma.
Fabrika, makinalar, tezgâhım…
Sana şekerkamışı, portakal yollayacağım.
Karım yün çorap örecek.
Her hafta mektup yazacağız.
-Askere almazlarsa eğer.-

Unutabilir miyim seni?
Tahtakurusu ayıkladığımız hapishane gecelerini
ve radyoda şark cephesinden haber beklediğimiz
müthiş anların küfrünü!
-Radyonun yanındaki duvara
kurşunkalemiyle abus insan yüzleri çizmiştin.-

Unutabilir miyim seni?
Hâlâ beton malta boylarında duyuyorum
takunyalarının sesini!

Unutabilir miyim seni hiç?
Dünyayı ve insanlarımızı sevmeyi senden öğrendim,
hikâye, şiir yazmayı
ve erkekçe kavga etmeyi senden!

_____Orhan Kemal, Nâzım Hikmet’e