0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
58
Okunma
YÂR KENARI (MÜRŞİDE HİTAP)
Kanat açtım ey Pirim, sana,
Uçmayı bilmeden…
Sordum yüreğime:
“Ne gerek bu yola?”
Dedi ki:
Teslim olmak gerek.
Sözüm uçurum, hâlim Yâr kenarı,
Bir adım benlik, bir adım irfan.
Ey beni benden alan Pirim,
Ya gel, kon gönlüme,
Kanadım ol bana;
Yahut at beni
Bu uçurum Yâr kenarından…
Düşerken belki sende,
Uçmayı öğrenirim Aşk’ta.
Bilirim ki düşüşüm fenâdır,
Tutunuşum edep,
Ayağa kalkışım senin nazarınladır.
Ben yok oldukça yol açılır,
Ve bu gönül sende dirilir.
