0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
68
Okunma
Vuslatın Gölgesinde
Gel diyemedim gönlümden gelişine,
Bilirim her gelişin içinde bir gidiş gizli.
Alışırsam eğer gönlünün muhabbetine,
Nasıl dayanır bu can ayrılığın sızısına?
Ol sen yine uzaklarda, en uzak yerde,
Ben yanayım hasretinin ateşiyle.
Küllensin her zerrem adını zikretmekle,
Zira bilirim: yakındır bana vuslatın vakti.
Nazına ağladım, cilvene güldüm bazen,
Seninle “ben” çözüldü, “Sen” ile dirildim.
Ölüm kolay; asıl korkum senden ayrı kalmak,
Vuslat kavuşmaksa eğer,
Hoş geldin ey ölüm — safâ getirdin.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
