GELDİM / GÜLDÜM / BİLDİM


Aynada yakaladım bir an kendimi

Yakalar gibi apansız bir hırsızı
Gözlerimde küçücük bir mutluluk, birazda sızı

Güldüm... Canım yandı bilir misin



Yılların ardından tepeden tırnağa pürmelal

İçim dert dolu belki bin küsür
Avucumun ortasında ziyan olmuş bir ömür

Geldim... Kanım yandı bilir misin




Gülizar hayaliyle dolup taşarken kendimce

Garip iklimlerde gizli de, saklı da
Gölge de, kuytu da küçücük bir saksı da,

Soldum... Dünüm yandı bilir misin




Dolaştım düğüm düğüm bir hayatın bozkırında

Bilemeden neydi muradım
Kah kaybettim kendimi kâh kendime yol aradım

Buldum...Yönüm yandı bilir misin




Zifir gecede düşmüşüm, düşünmeden yollara

Kurumuş bir ağacın dallarında
Umutsuz bir hayalin, bir gölgenin kollarında

Öldüm... Günüm yandı bilir misin




Açtı karnım, açtı açıktaydı kalbim, gönlüm

Yalvardım yakardım kulca
Sabahın köründe kuru ekmeğimi usulca,

Böldüm..Kinim yandı bilir misin




Ararken ruhumun çıkmazlarında ben beni

Gelmişte gecmişte değil önümdeymiş
Huzurlu bir duanın içinde ben bana bendeymiş

Bildim...Ünüm yandı bilir misin




Çağlayan gibi doludizgin akmayı beklerken

Hepsi geçti mevsimlerin yazı kışı
Kahır dolu bir maziydi gözümdeki gözyaşı

Sildim...Tenim yandı bilir misin


Muhammed Mehmet GÜL