Akşamın lirik şiirleri yeni doğuyordu
Gözlerime yerleşen köşe başındaki mavi şarkıdan
Sonra akşamlara akşam dönüşleri eklendi
Şarkılar yitik değildi
Gözlerime besteleri dizilirken baharın

Sonra ayrılıklar girdi araya
Henüz dalında tazeyken... tüm ümitlerim
Başımda bir şapka dolusu yağmurla
Artık o istasyon kalabalıklarında beklemeyeceğim seni
Şarkılar bildiğin gibi değil... ölüyor beste kuşları
Soğuktu bakışları mevsimlerin... gülemedim
Senin dünyanda ; her sefer bahar var
Senin dünyanda ; insanlar hep masallarda yaşarmış
Senin dünyanda ; bir başka hülyalarla
Gözlerine şiir yazanlar varmış
Olsun
Ben bir başıma özlem dolu dünyamda
En güzel şiirlerde ağlarım

Ay yakamozlarla denize uzandığında
Benim dünyamda hep ağıt yakarmış mevsimler
Gemiler geçer denizlerimden... hüzün yüklü
Geçsin
Kırmızı fenerler yanarmış hayal penceremde
Yansın
Bu şiir bana ait... benim dünyama hayalime
Bir de hayallerime karışmasın
Süpürgeli cadılar !

Sonbahardı o gün
Yeni doğuyordu akşamın mavi gülü
Sonra gurbet çağırdı çileli günleri başladı
Şimdi o uzak Frankfurt sokakları
Yağmurlarla yarışan göz yaşlarımı barındırır
Dönsem de bulamam yitirdiğim mutlulukları
Bir yorgun savaşçı şimdi yüreğim
Akşamlar takılır, sonbahar takılır düşüncelerime
Hani bir hüzün çıkmazıyım ben
Birazcık olsun meltemler esmez denizlerimde

Koskoca bir ayrılık geçmiş
Hatıralarıma otağ kuran
Titriyor ellerim kederinden
Gözlerimde bahar sağnakları başlar
Silemem ki kapılmış sellere

Ey doğa
Ey bütün dünya
Durdurabilir misiniz
Göz yaşlarımı silebilir misiniz
Onlar ki gülmeyi unutan gözlerimin
Hasreti
Onlar ki seven, bir çift göze
Mutluluğa susamış
Yaşamayı arzulayan gözlerimin yaşları
Durdurabilir mi bahar gelse de
Göz yaşlarımı

Günay Koçak

5 / 1 / 2026