Kuşlar bile terk etmiş, unutamadığım hatıranı
Usumdan silemediğim sesin seslenir geceye
Ellerin bende gibi sanki, hala sımsıcak
Yine yaşıyorum her şeye rağmen
Yaşamak denirse buna
Hasretin silinmeyen anılar gibi, hala içimde şimdi

Tüm hayallerim erir damla damla göz yaşımda
Sensiz... gözlerinsiz... şarkınla yalnız
Her günüm solmuş bir yaprak gibi düşüyor
Düşüp kalıyor ömrümün en güzel çağından
Karanlık hatıralarım uzayıp gidiyor gecenin sessizliğinde
Bir gün düğümlenecek elbet ; unutmadığım hatıralarımda
Ömrümün sayı sayı seslendiği yerde

Gücüm yok artık yüreğimi susturmaya
Satır satır sana haykırmaktan , alamadım kalemimi
Susturamadım içimde gizlenen hıçkırıklarımı
Alışamadım bu yalnızlığa, yetimliğe
Çocuk göz yaşlarım damla damla susmuyor

Ben acılara, göz yaşlarına, yalnızlığa mahkumdum
Seni üzdüğümü bilemedim bağışla beni
Bu gün yüreğim hala delicesine atıyorsa
Bil ki içinde bir ümit taşıyor
Her şeye rağmen yaşamayı seviyor
Bu acılar, bende kalan son ümidi de alacaksa eğer
Direneceğim tüm acılara ; işitmeyeceğim hicran şarkıları
Duymayacağım
Bağışla beni

Günay Koçak

3 / 1 / 2026