dokunulmamış bir ten
(bir yıl daha)

bir yıl daha çekiliyor aramızdan
sessizce, iz bırakmadan
sanki dokunulmamış bir cam
sanki söylenmemiş bir cümle

yeni bir yıl
eski sözcüklerle nasıl anlatılır
bilmiyorum ki

bir gece vakti
işten eve döndüğünde
ışıkları açmayı unutmuş
yorgun bir kadın gibi

kendimize biraz daha
yakın oturuyoruz
bir yabancıyı dinler gibi
kendi iç sesimizi
dinleyebilmek için

iki kişinin değil
iki zamansızlığın
dilini öğreniyoruz
ilk belleğimiz suskun
ikincisi yaralı

yüzleşmeler
buz tutmuş göller gibi
kırılır mı, çöker mi
bilmeden yürüyoruz üzerinde

hayat
elleri arka ceplerinde
bizi seyrediyor yine
en bilindik hakikatiyle

bir mağaranın
uzun koridorlarında
çocukluğumuzun
ince işçilikle oyulmuş
kenarlarına rastlıyoruz

yıl biterken biliyoruz ki
takvimler karar vermez
ne zaman değişeceğimize
ne zaman büyüyüp
çocuk kalacağımıza

çünkü biz
büyümenin ne demek olduğunu
öğrendiğimizden beri

bir yıl daha çekiliyor aramızdan
sessizce, iz bırakmadan
sanki dokunulmamış bir ten
sanki söylenmemiş bir iç çekiş..

hulyaperest

(otuzbiraralık2025)