1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
81
Okunma
YALNIZLIK
Kulak verin bana,
neden bu kadar yalnızım?
Bir ben miyim bu şekilde hisseden,
kalabalıklar içinde yapayalnız, korkan?
Denizin ortasında yaşayan
garip bir çay balığı gibiyim.
Ne dilini öğrendim bu hayatın,
ne de bir roman gibi kalabalığımı.
Yaşamım boyunca hep tektim.
Sessizce hep içime ağladım
Öğrendim artık;
herkes kalabalık, ben sessizim.
Yalnızlık bana miras kaldı sanki,
giydim üstüme, bir türlü eskimedi.
Kendi içimde sessizce büyüdüm,
kimse bilmeden,
kimse sormadan.
Belki bir gün,
aynı suda nefes alan bir yürek çıkar karşıma,
suskunluğumu anlayan bir bakış…
Konuşmadan da anlaşılır mı insan?
Ben buna inanmak isterim.
Çünkü en karanlık derinliklerde bile
bir ışık kırılır bazen.
Eyyüp Balta
5.0
100% (1)
Cevap Yaz