O SENMİŞSİN MEĞER

Seyran ettim alemde, seyrettim rüyâda;
Muhteşem güzel gördüm, o senmişsin meğer.
Cümle periler inmiş rakseder dünyada
Birine gönül verdim, o senmişsin meğer.

Mangal gibi yüreğim değildir gönülsüz,
Gonca açmaz gül kokmaz baharda bülbülsüz,
Gül cemalin eyledi bu cihanda dilsiz
Sevene divan durdum, o senmişsin meğer.

Nasıl anlatsam nasıl tarifin imkânsız,
Kaş eğme ey güzelim bu hayatı bensiz,
Yaşanmaz bu dünyada yaşanmıyor sensiz
Güzel kim diye sordum, o senmişsin meğer.

Gülünce alyanakta gül açtı sevince,
Nice yanardağ oldum dudağın değince,
O ipek saçlar tel tel elime gelince
Sehere kadar ördüm, o senmişsin meğer.

Dolaştım şu alemi bir ben sora sora,
Düşer mi seven insan bu dünyada dara,
Kimden dediler kimden gönüldeki yara
Gül yaprağıyla sardım, o senmişsin meğer.

Bu sevda bil ki, güzel, aşktan da ileri,
Sevdikçe candan artar güzelin değeri,
Yansa ateş, yakmazmış gerçek sevenleri
Ölümsüz yola girdim, o senmişsin meğer.

Halil GÜLEL
Düsseldorf / 23.06.2003
(Nur Saçar Güzelliğin)