İşte gecenin içinden gelen yalnızlık
Paramparça olur tüm mutluluklar
Bir şarkı dökülürken avuçlarıma mutlu gecelerden
Kopar gelir içimden bir hıçkırık
Hayallerimi silerken karanlıklar
Aynalarda tanımıyorum yüzümü
Yazmayı unutmuş ellerim mutluluğa
Ölesiye bıkkınlık var içimde yaşamaktan yana
Tokat savuruyor sözlerin, elimde olmayan halime

Haykırmak ister dize dize içimde yanan özlemler
İşte benim anlatamadıklarım
Sonbahar rüzgara tutsak ya, işte öyleyim
Bırak dedikçe saçlarıma asılıyor seneler
Bir mor düşün bestesini çalıyor
Ay gökyüzünde uzatmış dudaklarını
Gözlerimde dinmeyen yağmurun en koyusu

Tükenmişliğin acısı yakıyor içimi
Ümitsiz geleceğimdeki hicran yarası için
Nasıl zalimleşiyor gittikçe yaşam
Her günüm bir başka acı getiriyor
Uykusuz gecelerimde zaman, çalıp - alıp
Gözlerimden çok şeyler götürüyor

Cam kırığı yaralarım öylesine derin
İstesem de geri getiremem benden gidenleri
Tüm kanunlarını yaşantımın
Sen yazmadın desem de boş
En zalim çağın ardında bıraktım
Gülüşlerimi
Şimdi ağrılı bir soluk
Yüreğimde gözlerin

Günay Koçak

25 / 12 / 2025