Sendeki bu güzellik, endamın karşısında.
Bir buzdağı olsaydım, ışıltında erirdim.
Boy göstersen dolaşıp zerafet çarşısında.
Göz göze gelmek için, her şeyimi verirdim.

Bakışlarıyla seni izleyen seçen olsa.
Yanına bir yaklaşan, önünden geçen olsa.
Hele cüret edip de gönlünü açan olsa.
Hiç düşünmez alnının ortasından vururdum.

Hüznünü kederini uykuya yatır diye.
Sen gölgemde serinle, gönlünce otur diye.
Varlığınla dünyama heyecan getir diye
Ağaç olup beklerken, gerekirse kururdum.

Gözlerim senden güzel, ne gördü ne görecek.
Bir kapı aç gönlünde, az da olsa girecek.
İlaç olmak isterdim, sana şifa verecek.
Uzanıp alman için, baş ucunda dururdum.

Kin güderdim başını okşadığın kediye.
Seni seyretmek bile, bana lüks bir hediye.
"Benim gönül köşküme giden tek yol bu" diye.
Cehennemi göstersen, hiç düşünmez yürürdüm.

(Onuncuköylü İsmail SIKICIKOĞLU)