Eskisi gibi yine düştün aklıma
Uykusuz bir gece de
Otuz yıl geçti eskimedin gönlümde
Ne güzel günlerdi
O yıllar seninle
Dört mevsim ilkbahar yazdı
Yeşildi dağlar ovalar
Açardı solmyan papatylar

Doğdan şafaklar da sana çıkardı yolum
Aynı saatte aynı vakitte
Günaydın derdik karşılık lı birbirimize
Sen güneş ben beyaz bulut idim
Uzak değildik şimdi ki gibi
Gerçek olan hayal gibiydik

Güneş batsada her akşam
Meltemın üşütmeyen ılık rüzgarı
Olup kalbime eserdin
Geceleri gözlerin ay saçların yıldız olurdu
Sızardın odamdan içeri
Perdesi çekilmiş odama
Işık olurdun karanlığıma

Şimdi yoksun yanımda
Bilmem neredesin hangi şehirde
Hangi uzak diyarda
Ne adresin var
Nede seni bulacak bir iz
Bu şiiri sana yazıyorum
Yine yalnız gıyabında
Bu dünya umut dünyası
Kimbilir belki denk gelir okursun
Otuz yıl geçse de seni
Daha ilk gün gibi
Seni unutamadığım anlarsın diye