Sen o kadar güçlü değilsin,
Yalnızlık üşür omuzlarında
Bir taş gibi ağır,
Bir su gibi sessizsin bu akşam

Duvarlar konuşmaz,
Sadece yankılar sürüklenir karanlığa,
Bir rüyanın küllerinden doğar yüzün,
Gözlerin yarısı gece, yarısı unutuş

Bir sokak lambası titrer içindeki şehirde,
Ay, gümüş bir yara gibi sarkar kalbine
Sustuğun her şeyin gölgesi büyür,
Kelimeler ölür dudaklarında

Ve bir an,
Rüzgâr dokunur geçmişine
Kırık bir yankı düşer yüreğine,
Ne tam ölüsün,
Ne tam yaşayan

Sen o kadar güçlü değilsin, yalnız kalamazsın,
Bir kedi gibi ürkek bakarsın gecenin kalbine
Soğuk duvarlar bilmez seni,
Ellerin üşür kelimelerin içinde

Aynalar bile kırılır yüzüne,
Bir ses ararsın belki eski bir nefes,
Belki çocukluğundan kalan bir şarkı
Ama dönüp baktığında hep kendinsin
Ve biraz eksilmişsin her seferinde

Bir gülüşün kalır geriye,
Bir sigara dumanı gibi ince, geçici
Bazen yaşamak bile bir suçtur kalbine karşı,
Ama yine de nefes alırsın
Çünkü hayatta kalmak,
Sevmekten daha az acı verir bazen

Sedat Kesim