Köhne ahşap bir bankta oturuyorum,
Soğuk ve sisli bir hava var peronda.
Gecenin son trenini bekliyorum,
Seni bekliyorum o eski istasyonda.

Peron lambaları solgun, sönük yanıyor
Karşımda upuzun, eski bir taş duvar…
Duvarda mavi bir yazıyla aşk yazıyor;
Özlemim artıyor, gözüm yaşla dolar.

Trenin hüzünlü düdüğüyle irkildim,
Sisin içinden belirdi titrek ışıkları…
“Yoldayım.” demiştin—akşamdan bekledim,
İşte son tren de istasyona yaklaştı.

Kırmızı vagonlar perona girdi bir bir
Tekerlekler durdu rayların üstünde.
Kapılar usulca açıldı ağır ağır…
O son trenden kimse inmedi—sen de.

Yüksel Sarı

Kopenhag, 9 Ekim 2025

Paylaş:

15 Beğeni

+7 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (9)

5.0

100% (9)

Son istasyon son tren Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Son istasyon son tren şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Son İstasyon Son Tren şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

mustafa ertürk, @mustafaerturk1

10.10.2025 00:15:51

5 puan verdi

mustafa ertürk, @mustafaerturk1

10.10.2025 00:15:51

5 puan verdi

Canba, @canba

10.10.2025 00:07:55

5 puan verdi

Hüzün ve özlem iç içe güzel bir şiir kutlarım. Sevgi ve saygılarımla

Hazan gülü, @hazangulu1

9.10.2025 20:30:44

5 puan verdi

Kaleminiz kavi duyguların daim olsun hocam
Şair yüreğinizden sayfaya sızan harika bir şiir okudum saygılar selamlar sunuyorum

Ebuzer Ozkan, @ebuzerozkan

9.10.2025 17:57:47

5 puan verdi

Hüzün ve özlemi yoğun biçimde yansıtan, melankolik bir aşk şiiri. “Son tren” ve “son istasyon” imgeleri, beklenti, kayıp ve yalnızlık duygusunu derinleştiriyor. Atmosferi sinematografik, duygusu içten ve dokunaklı. Yüreğinize sağlık, esenlikler dilerim.