Bir yanım hala seni bekliyor,
Diğer yanım ise çoktan vazgeçmiş gibi davranıyor.
İçimde suskun bir savaş var,
Kaybedeni en başından belli olan...

Ne zaman adını ansam,
Dilim tutulur, kalbim sızlar.
Bir fotoğraf gibi kaldın bende,
Ne eskir ne de silinir...

Ben seni,
Sana hiç yansıtmadığım kadar çok sevdim.
Sustuklarımda sakladım sevgimi,
Gözlerimden dökülen kelimelerle anlattım.

Her gece bir dua gibi fısıldadım ismini
Karanlığa... yıldızsız gökyüzüne…
Sadece ay duysun istedim,
Sadece o şahit olsun içimde büyüyen yangına.

Seninle olamadım
Ama senden de hiç ayrılamadım.
Gitmenle başlamadı bu eksiklik,
Hiçbir zaman tamamlanmamıştık ki zaten…

Yine de,
Sen mutlu ol diye sustum.
Gözyaşlarımı geceye sakladım,
Çünkü seni sevmek,
Kendimden vazgeçmekti.

Ve şimdi,
Bir adım bile atmam senden yana.
Ama her adımda seni taşırım içimde.
Artık biliyorum...
Bazı sevgiler, sadece kalpte yaşar.
Bazı aşklar ise sessizce ölür.