3
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
208
Okunma

Benim yalnızlıklarımda esmer bir çağrıdır zaman
Çok özlemli zarflarda akşamın zifiri karanlığı
Bütün telefonlarsa çaresiz yokluğunda
Umutlar küskün bana, içim ağlamaklı
Senin için zorladım şiiri, sana dair
Bilemediler diye içimdeki özlemlerini
İncittim mısraları
Tüm imajları küstürdüm
Bilsen ki ; Aşkını mühürlemiştim yürek kapılarına
Gözlerim karanlığına alışmıştı yokluğunun hayli zamandır
Ansızın gelip bir ayrılık şarkısı çöreklendi içime
Şimdi özlemlerin en ağrılı yerindeyim
Elimde gidişine yazıp da atamadığım son mektup
Çılgın düşüncelere dalıp giderim, hem de en acı
Hep şiirler çağırırdı seni uzaklaşınca bunca yıl
Şimdi ben onu davetledim
Senin için, zorladım kalemimi
Yaraladım şiirleri
Düşledim tüm anıları yokluğunda
Bir de her akşam gözlerinde uyumayı
Bir sel gibi, rüzgar gibi sana gelmek gurbetin kollarından
Berlin’i, Frankfurt’u değişmemek yurduma
Merhabasız ayrılmak anılardan
Ben umut çıkmazlarında tutsağım şimdi
Pembe düşler kurmak, hayal denizinde sana ulaşmak
Bitsin istiyorum acılar, tuttuğumda ellerini
Oysa ıstırap çiçekleri sardı dört bir yanımı
Bir kuru yaprak düştü yorgun ağacımdan
Ipıssız ormanlar yer etti yüreğimde
Uykularım terk etti gözlerimi
Şimdi
Yüreğimin ortasına oturuyor bir iç sıkıntısı
Her şafakta yeniden başlıyor
Ayrılığının elemi
15. 8. 2025
5.0
100% (11)