Değer bilmeyen için değmez üzülmeye diyorlar
Üzülmemek mümkün müdür, ben bir taş mıyım?
Taşların arasından fışkırırlar çağıldayan pınarlar
Köpeğin önüne konulsa yenilmeyen aş mıyım?..

Güya teselli veriyorlar, tanıyamadan bilemeden
Karşı tarafı suçluyorlar ben suçlardan muaf mıyım
Her gün sabah akşam ağlıyorum bir an gülmeden
Kime göre haklıyım, kendimden yana taraf mıyım?..

Kabahat iki yönlü yaralayan ucu sivri bir değnek
Muhatabım ziftin karası da, ben pürü pak mıyım
İçilmez eder çorbayı düşüveren minicik bir sinek
Başkasına far, kendi hatalarıma kör bakan mıyım?..

Daha iyisi çıkar diyor, sus diyemiyorum, konuşuyor
Soğutacak güya, ateşime bir bidon benzin döküyor
Haberi yok yüreğimin sevgi ormanı alev alev yanıyor
Minik bir karınca kavrulan sineme ağzıyla su taşıyor...

Gülhan Çeliktaş