Bulutlu gök yüzünden, çisil çisil inerken
Gönlüme yağıyorsun, bahar yağmuru gibİ
Yürek sevgiye kanıp, sesizce de dinerken
Gün olup doğuyorsun, bahar yağmuru gibi

Durur mu deli yürek, konu bahar olunca
Sevinmez mi, çiçekler, can, cananı bulunca
Sele dönüşen sevgi, gönüllere dolunca
Huzuru yığıyorsun, bahar yağmuru gibi

Arınır ve yıkanır, kuşku ve kaygılardan
Nasibin alır maşuk, en güzel övgülerden
Şelaleler oluşur, muhteşem duygulardan
Bir kalbe sığıyorsun, bahar yağmuru gibi

Rahatlatıp toprağı, hem de sevgiyle dolup
Cemreleri başlatıp, en son toprakta kalıp
Topraktan havalanan, bir ateş topu olup
Göklere ağıyorsun, bahar yağmuru gibi

Barış kuşu olup da, semalarda uçarak
Her damlada bir yaşam, mutluluğu seçerek
Güzellik saçarak, hem de çiçek açarak
Sevmeye değiyorsun, bahar yağmuru gibi

Sevgi özel bir duygu, gerek var mıdır söze
Hitap şekli aynıdır, hem kalplere, hem göze
Sevgi denen bu duygu, Hâkk’ın lütfudur bize
Boynunu eğiyorsun, bahar yağmuru gibi

Ementüye iman da, Yaratanıdır övmek
Kötülüğü ebedi, elbet yürekten kovmak
Lüzumsuz’um emelin, yaratılanı sevmek
Hasreti boğuyorsun, bahar yağmuru gibi

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ