Hep hayal ediyorum seninle birlikte olmayı!
Çünkü, düşlerim nemli ve karanlık artık!
Geçmişten belli belirsiz hatıralar, canlanıyor gözümün önünde!
Gittikçe çoğalan Acılar, azalıp kaybolan mutluluklarlar!
Bir o kadar yalnız ve sahipsiz!
Gece karanlığindan arta kalan zaman gibi...
Sevgi, kalp atışlarım duyuluyor ta, karşı sokaktan yankısı!
Ulaşıyor sevgi yolundan, gözden, kalbe!
Öfkeli bir nehir gibi akıyor içimden,
çarpa çarpa bu yüreğime!
Gürül gürül
çağlaması duyuluyor, her yerden!
Dayanır mı bu kana, bu damar?..
Ne korkunç aşkta yokluğun gürültüsü!
Sağır eder kulakları bu aşkla çarpan kalbin sesi!
Bu kör karanlıkta, ürperten sessizlik ve üzen sensizlik!
Çaresizce dinledikçe, insan kendini!
Gitgide büyür içindeki hüzünlü hasret!
Sonun da başlar, ağır ağır kendine insanın kendine acımaları!
Çoğaldıkça çoğalır
yüzü başka, dili başka menfaatçi insanlar!
işte, o zaman;
alır ellerimi ellerinin yerine
sana vekalet eden ellerim!
Öfkeyle, sıkar avuçlarıyla senin yerine!..
Dinçer Dayı