Dar ağaçlarının meyvesidir ya ölüm...Yerlerde düş ölüleri

Günün gözü kırmızı, gölgeler yeşil
Karanlık alaca
Yağmurdur bu gök gürültüsü arasına yağan
Her biri ıslak h/içlerin
Boşluklar sırılsıklam
Su ellerimizde kalan
Kundaklanıyor büyümüş sevdalar
Yas kokulu akkorlaşan an
Kör kuyusu da yok yarının
Bir başkalaştı seninle sensizlik
Gün doğacak yalnızlığa birazdan

Yemin olsun ki tuza ekmeğe
Bu şiir duaya duracak besmele
Bu bir iç çekilmesi
Bir kısa devre
Muhabbet kuşlarını çoktan saldık biz
Yağmurlara tünesinler diye
Tutulmuş bir soluktu sadece,
Kırık oklar kalp içinde
Toprak kokuyordu yerle bir sevda
Bu şiir bir iç kanama
Son milattan önce

Çığ bekliyordu kar taneleri
İçini dökecekti yara
Bu bir veda aşka
Çöl büyütürken kumsalda
Sus orucuydu üç ayların
Kimse bilmiyordu bizden başka
En yeşili tuttum olmadı
sevmek kış nilüferi
İçine göm beni
Ört üstümü sonra
Kimselere de söyle bilsin
Kul /acımız yorgun derinlerde
Ve artık haramsın bana

Öz suyu ağulu hanımellerinin...Bomboş dallara yüzünü asacak şiirler

Demir Mutlugil