Gözlerinle dokundun, sanki deniz çarptı dalgasını
Bir çiçek açtı kalbimde, kökleri derinleşti ansızın,
Bir yıldız patladı içimde, hiç dinmeyen bir yıldırım,
Her adımımda seni düşündüm, her düşüncede seni hissettim.

Ellerinle çizdin yollarımı, her dokunuşta
Bir iz, bir gölge, adım adım kayboldum her birinde,
Kayıp gitmesin diye seninle dolu bu anlar,
Sonsuza dek kazıdım adını ruhumun derinlerine.

Bir akşam rüzgarı gibi, seninle geçen her an,
Hüzün ve neşenin birleşimi, içimde bir dans.
Gözlerinde kaybolduğumda zaman bir noktada durur,
Ve o an, dünya yok olur, sadece sen, ben ve sonsuzluk kalır.

Birlikteyken dünya gülümser, ama ayrılıkla acı verir,
Dalgalar arasında sıkışmış kalır ruhum, seni beklerken.
Bir umut, bir sevda bekler, ama seninle her şey gerçek;
Beni bulduğunda, evren de bulur kendini yeniden.

Dudaklarında kaybolmak, zamansız bir düş gibi,
Geceleri yıldız yıldız parlıyor her bir sözün,
Sana bakarken içim ürperir, zamanı yitiririm,
Seninle var oldum yeniden, içimdeki boşluk sana karıştı.

Bu aşk, durgun bir deniz değil; coşkulu bir kasırga,
Beni sende var eden, seni bende var eden aşk.
Kıyısına vurduğum her dalgada sen varsın,
Ve her anında seni aradım, beni bulduğunda, zaman durdu.