Bu vatanı sevmeyen toprağıma basmasın;
Yağmur olup yağmasın rüzgâr olup esmesin;
‘Korkma’ diye başlayan marşımız var susmasın;
Gözü bile değmesin, şan dolu bayrağıma…
Yan bakmasın hainler, taşıma, toprağıma…

Müslümanım çok şükür kitabım Kur-an benim;
Hak bildiğim yoldayım menzilim Turan benim;
Kabarmasın ayranım, yıldırım, tufan benim;
Cümle cihan şahittir, bozkurtların sesiyim;
Yunus Emre kelamı, Mevlana nefesiyim…

Görülmüş, duyulmuş mu bir kere esaretim;
Kim durur ki önümde kopunca kıyametim;
Çanakkale harbinden bilinir cesaretim;
Bu vatanın bağrında yurdumun neferiyiz;
Sarı saçlı bir devin sarsılmaz askeriyiz…

Mehmetçiğin kanıyla çizilmişse bu hudut;
Canımın can parçası ‘Türkiye’ dediğim yurt;
Yüzyıllar ötesinden seslenirken o komut;
Doğduğumda ezanlar okundu kulağıma;
Asena’nın ak sütü dokundu dudağıma…

Varlığımın kudreti hala aynı ayarda;
Nicesi geldi-geçti unutulmuş diyarda;
Kimisi şükür eder kimi hala inkârda;
Cumhuriyet bayrağım dalgalansın göklerde;
Orta Asya geni var beslediğim köklerde;

Soyumuz belli bizim, bizi sormak ne demek;
Boş yere bağırmayın, kelam yormak ne demek;
Vatan mevzubahisse, geri durmak ne demek…
Yazdığımız destanlar tarihlere sığmadı…
Türk’e kefen biçecek anasından doğmadı…

Ali ALTINLI – 12.11.2024
Saat: 10:39