Ne devlettir ne millet karardıkça çürüyen
Tanrının gazabına uğrayan nimet benim
Basıp büyük dünyanın üzerinde yürüyen
Ötelerin düşüne sığmayan rahmet benim

Kaderi kıran kalem ne bilgeymiş ne belge
Sancakların altında ne gölgelik ne gölge
Yalancı çobanların sürü güttüğü bölge
Kirişle kuduzları boğmayan hürmet benim

Köhnemiş törelerin gerici inançların
Secdesinde bin riya toplanan kazançların
Fenasında bekanın hüzünlü sevinçlerin
Arzı ile kör sağır doğmayan hikmet benim

Tapınmadan bir bine bulmadan milyar gende
Uyku tutmaz zihnimi gün görmeyen gönende
Kendisiyle yoğrulup şimşek çarpmış çimende
Kirpiğinden toz bile sağmayan kısmet benim

Duyulmamış melodi görülmemiş manzara
İçerime dolanmış hiç durmayan zımpara
Bu vatan yedi iklim düşüncesiz avara
Üstüne tufan olup yağmayan himmet benim

Ne melek ne şeytanda ne adem ne evrimde
Ne de bir sıfır pi’de yok alfa elif cimde
Gönlüm olmaz isyanım sonsuzluk biliminde
İstikbaline boyun eğmeyen zahmet benim

Dünyeviyim birleşmiş ateş ile soğuğun
Ortasında her yalnız gibi ruhsuz doruğun
Derim ya hep kendime bu bomboş burukluğun
Kahrı ile bin bela yığmayan zulmet benim