Bir duygu cenderesinde kaynar yüreğim
İçim hüzzam makamında şarkılar söyler
Bu mahzun bestenin güftesi ben miyim?
Yürek dokunur tellere dilim arz eyler.

Farzet ki sahilinde sert rüzgarlar eser
İpeksi dokunuşların çarpışan hayalleridir.
Bir öğretmenin bırakacağı en güzel eser
Edep akıl ve merhametin buluştuğu yerdir.

Her yaratılan özünde zikrini yapar
Dalgalarda sahile içindekini atar
Bir idealin etrafında oluşursa halkalar
Vicdan,insanlığımıza bir ömür katar.

Desem ki bir ömür nasıl da geçti?
Her şey dönüp dolaşır aslına döner
Rabbim her canlıya bir sermaye biçti
Bir gün tükenir hazine emrine döner.

Soruyorum kendime sayfan nasıldı?
Velev ki şiir misali bir duvara asıldı.
Ömür neki? İnişli çıkışlı aralıklarla fâsıldı
İnsanlığımızın dışında bizden geriye ne kaldı?

Bitti nihayet, en sonun da elimizde berat
Bitecek bir gün, günü gelince bitecek bu hayat.
Ölü kalplere gül açtırmak mı? Binlerce defaat
Kendimi o zaman hissederim vicadanen rahat.

Şimdi hüznüm sarmaşık gibi, asılı yüreğimde
Kitap defter ve tebeşirdi, yürekleri tutardı elde
Dağlar aşıldı zorluklarla ağaçlar artık meyve de
Solmayan mevsimim,bendeki beşinci mevsimde.

Herkesin ömür hayatında, vardır hikayesi
Diğerlerinden farklıdır öğretmenin gayesi.
Bir merhaba bir güler yüz belki onur payesi
Esas, vicdan ve merhamettir öğretmenin sermayesi

Hayat bir estetiktir, bir idealdir sunumda
Büyük Türkiye hayali yatar, ufukların koynunda.
Bir kültür bir medeniyet , nizâmı âlem koyunda
Eğer çalışmazsam adam gibi, vebali benim boynumda.
*
Vicdanlar rahat olsun zahmet çekmeye değer
Vazife şuuru budur bence, öğretmensek eğer
Erisekte bir mum gibi aydınlık yarınlara değer
Tek bayrağımız dalgalansın, başımız göğe erer.
08.11.2024
Yusuf Erdoğan