Sana çıkmaz yollarım,
Karanlık sokaklardayım
Seni sarmaz kollarım,
Soğuk odalardayım

Sana suskun dillerim,
Lal olmuş dudaklarım
Ne susuz çöllerde Mecnun’um
Ne kör kuyularda Yusuf.
Kerem gibi nardayım,
Aslımı yitirmişim

Onca kalabalık arasında yalnız
Yoldayım yoldaşsız
Yol belli değil, iz süremem
Pusulam şaşırdı yönleri
Bir acayip seferdeyim
Önümü göremem
Gemim ha battı ha batacak
Filikam yok kurtaracak
Can simidi yok dalgalarla boğuşacak

Ne sevda sahrasında kervana katılabildim
Ne aşk denizinde yelkenleri açabildim..
Bir kabus oldu yokluğun
Yoruldum düşüncelerimin ağırlığından
Taşıyacak gücüm yok
Diner mi kopan fırtına yüreğimde
Durulur mu yoksunluğumun dalgaları
Gün ışığına kavuşur mu bu gözler
Canım can özüm, kanıyor yaralarım
Belki bir gün diye umut kapısını aralarım
Belki bir gün.....
Belki.

Faruk Tezel
01.11.2024