2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1595
Okunma
henüz doğmamış çocukluğumun adıydın..
sönük kalırdı göğün yüzü,
yüzünün yanında
gülüşünle çoğalır,
türettiğin yeni kelimeler
ses tellerinden döküldükçe
denize dönerdi sol yanım
sen;
banbili,
babiliş,
dadliş,
dadlişkoçum,
- akoo "oğlumm bu nee " dedikçe,
babası oluverirdin,
yaptığım haylazlıkların..
şiirdir
her kelimen,
nasıl şair olmasın insan..
5.0
100% (5)
Cevap Yaz