1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1173
Okunma
ATEŞİN
Kızıl bir göğe vurunca yüzün,
Yitiriyor anlamını bulutlar.
Bir dağın içten içe erimesi gibi
Lav akıtıyor gözlerin,
Yanağında utangaç bir pembe.
Bak,
Gizemli bakışını taşıyor yüzüme meltemler,
O uğultulu nefesini...
Yüreğim cayır cayır yanıyorken şubat soğuğunda,
İçin için terliyorum temmuza inat.
Bak,
Gölgeme sığınıyor güneş,
Senin ateşinden kaçmak için.
Boynu bükük,
Çaresiz...
Tutuşturuyorsun geçtiğin sokakları,
Bastığın toprak çatlıyor sıcağından.
Ben ki rüzgâra göğüs germiş adamım,
Savruluyorum bir tek kıvılcımınla.
Bir haritanın tüm sınırları eriyor koynunda,
Ne mevsim kalıyor geriye ne de zaman.
Soluklanayım diyorum gözlerinin gölgesinde,
Köz düşüyor attığım her adıma.
Küllerimden yeniden doğmak değil bu,
Ateşin kendisine olmaktır.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz