2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1035
Okunma
GÖLGEM
Kayboldu gölgem karanlıkta,
Kim bilir nerede sabahlayacak,
Belki bir sabahçı kahvesinde bulurum,
Bir bardak tavşankanı çayın buğusunda.
Ne mümkün takip etmek,
Karanlığında gecenin.
Kendi başının çaresine bakar şimdi;
Ne bir laf eder gidişine,
Ne de haber verir dönerken.
Kurtulmak mı?
Ne çare…
Ben aramasam da bulur beni,
Aşinadır adımlarıma,
Düşer peşime gün ağarınca…
Güneş yine üstümde,
Ateşten şemsiye.
Batana kadar esiriyim gölgemin;
Kâh önümde bir rehber,
Kâh arkamda sessiz takipçi.
Bazen uzundur benden,
Bazen bir cüce.
Bir varmış, bir yokmuş…
Masal tadında yaşıyoruz bir ömrü.
Halen tanıyamadım huyunu.
Sorarım kendi kendime;
Girecek mi dersin benimle toprağa
Benim biricik gölgem,
Yoksa o da mı kalacak dışarıda,
Işıksız, yalnız ve kimsesiz…
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
