( Şimo
137 şiiri kayıtlı

dilimin sözcüklerini söken insanları seviyorum

( Şimo
26 beğenme · 8 yorum · 1341 okunma
şimo

dilimin sözcüklerini söken insanları seviyorum


Şiirin hikayesini görmek için tıklayın


lacivert

deniz sırtı bir makamdan seslenmeyeli ne çok oldu gözlerine
kuş pisliği temizliyor asgari bir endişenin hükmünü yüküne sararak
ne demeliyim akşama yakın bir endişenin süzülerek kayboluşuna
iğnesi ipliğine dolanmış gibi saklanıyorum gözlerinden
yamasını dikmeyi bıraktım cümlenin
sözcük eklemeye mecalim yok bu aralar

gölge

arasındayım gün ve akşamın
bir ben daha var
yüz üstü uzanıp sırtımın karasından daha kararlı gibi
tam karşıma seriliyor bazen
bazen arkama
bazen yanıma
bazen yok oluyor
gözlerin ve gece gibi

girdap

suyu haşlayıp içine toprak rendeliyorum
biraz sen kökü biraz mevsim artığı toplayıp sokaklarından
yüzünü güneşe sunup unutuyorum bir süre
bir boy
gün uzağına varıp kendime geri koşuyorum gözlerinden

yankı

toplum güncesi toparlanıyor yüzüme yakın bir mola vaktinde
ertesinden gelen seslerin kalabalığını ayırıp ayırıp asıyorum
ince belli kültür hükümlü bardaklara
bizi buharın demine buluyor gözlerin
nemli nemli unutuluyoruz
ertesinden gelen seslerden

geda

basamak altı toparlanıyor yüzüm
eğdiğim boynumun kenarından
sıyrılıp sıyrılıp geçiyorum gözlerinden
suya aşa köre gebe gibiyim

lal

tuza çağrılmış gibi kalkıyorum içimden
uzak bir kaval tokluğuna
sudan daha çok tuzuna koşturup gözlerimi
yutkunamadığım zamanlarda suyuna dilimi bıraktım
ki artık sende susa bilesin beni

kuşku

çağır naif bir zaman elinden içelim yüzümüzü
sonra yüzümü silip yüzünden yüzüğüme bakmalıyım uzunca
kusurunu hatırına bırakıp
barındığımın farkına varıp baldırımdan yakalayıp acıtıyor gözlerin

oğlum

günahım oğlum olsaydı boyuma sataşırdı
şirkten has değil ne olur anla beni
ulvi nihayetti makam
ki beklentilerin uzvu nihayetinde
ne derun değimli gözlerin
gözlerimde iken

temmuz

sarıya bulamışlar mevsimi
maviyi hınca hınc doldurup
yollamışlar bizim oralara
ama yine bizim oralarda bu aralar duman var
tek diri kalmış gözlerin yanmasın diye
gitme oralara

annem

seni hatırlamıyorum
üzgünüm

ala

deniz üssü biraz limansı ve kaybolan sarımtırak ateşin ardında unuttuğu o görkemdi gözlerin

mai

çatlağına tuz rendeleyip dudaklarımın
sırtına çıkıyorum göğün
ne yakın sana ne uzak
kirpiklerimin aralığı kadar uzaksın ve ya yakın

ılgar

mecranın delisiyle kavrulmuş bir toprak parçası üzerine konuşlandırdığım gözlerin
ve telaşesin de dizlerinin vurulduğunu unutur gibi düşüyorsun içime
dağdan düşer gibi parçası öyle kalabalık öyle tufan

kadın

şar dediğim vakit teninde başlıyor zamanın kurgusundan kuşkusuna uzanan o halli hikaye
beklediğim gibi değil gözleri
üşüyorum son çivisi çakıldığında
tahtanın emeğini hiçe sayar gibi küfre yoruyor beni

poetika

sonra zaman kavrulduğunda dirisinden ayraç
mir makamlı
sönük akımların lehçesinde gözlerin
fiil sureti eskitme bir uğultuyla savruluyor cümleme

teberru

sektiğinde fikirlerimden gözlerin
çoğunda kalabalık bir kavmin asıldığında o çürümüş urgan gibi sözlerin
yutkundukca çoğalan bir çatlağa dönüşüyorum
düşümde iğne iplik



şimo
sinan şeker

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
dilimin sözcüklerini söken insanları seviyorum şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

dilimin sözcüklerini söken insanları seviyorum şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
5 Temmuz 2017 Çarşamba 13:54:39

Gönül coşkunuzu beğendim…
Kutlarım…
………………………….. Saygı ve Selamlar…
3 Temmuz 2017 Pazartesi 10:28:10
harcı aşk olunca sözcüklerin
gökyüzüne merdiven uzatmaya ne gerek var
çık şiirden kuleye
seyreyle evreni...

24 Haziran 2017 Cumartesi 01:44:26
nihayet...


sesin
ninnidir
şimdi
z"amana
ki
ne ala... :)


24 Haziran 2017 Cumartesi 01:18:22
yankı

toplum güncesi toparlanıyor yüzüme yakın bir mola vaktinde
ertesinden gelen seslerin kalabalığını ayırıp ayırıp asıyorum
ince belli kültür hükümlü bardaklara
bizi buharın demine buluyor gözlerin
nemli nemli unutuluyoruz
ertesinden gelen seslerden


Bir bütün haliyle çok güzelken en güzel yankıyı yaktım içimde.
23 Haziran 2017 Cuma 22:32:37
İlk kez dinlediğim bir yorum şiirle örtüşen birbiri sıra vurgular.
Seviyorum şairin şairce dile gelişini.
23 Haziran 2017 Cuma 21:57:47
Deli bu senin sahip Süleyman
Ama yine de seviyorum onu.... :)

Sabah geleceğim şu an müsait değilim hattım çekmiyor, Dağ" dayım...


Sevgimle ablam...
23 Haziran 2017 Cuma 21:39:18
Nemli gozlerimde dem tutuyor varligin yoklugunun derin ic cekislerinde yankilaniyor sesim ve hic bilmedigim bir zamana aciyorum gozlerimi senler le dolu koca bir bosluga olurken bedenim vuslati kucakliyor kollarim

Cok guzeldin siir
23 Haziran 2017 Cuma 21:09:18
Acın'ı damlatmışım söküklerine , ben de üzgünüm :(
Bu yoruma 1 cevap yazılmış.
Şiirin sahibi( Şimo , şiirin sahibi
23 Haziran 2017 Cuma 21:10:49
sözcük anne
ve bende çok yoğun ama yazamıyorum bir şeyler bu bağlamda özür

teşekkürler
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.