​— Manastıra lütfen, dedi şoföre.
​Yol boyunca camdan dışarı baktı. Gözyaşları yanaklarından süzülüyordu. Ellerini camdan aşşagıya bırakıyordu. Rüzgar ellerine dokunuyordu sanki bir yandan aglıyordu.
Şöför bindigi zamandan beri anna'yı aynadan izliyordu.
Sürekli dik dik bakıyordu.
Şöför peçete ister misin diye sordu.

Şoförün uzattığı peçeteyle yüzünü sildi.
Anna üzgün ve çaresiz hissediyordu.
Bunu kimseye hissettirmemeye çalışıyordu.
Kendine taksinin aynasından baktı.
Makyajını ve göz yaşlarını sildi.
Bir yudum su içti.
Manastırın kapısına vardığında taksiden indi.
Teşekkür ederim dedi.
Ücretini verdi.

Kapıyı çaldı:
— Tak! Tak!
​Nöbetçi rahibe kapıyı açıp şaşkınlıkla baktı:
— Anna? Geri mi döndün?
— Evet... İçeri girebilir miyim?
​Anna odasına geçti. Oda arkadaşları uykularından uyanıp mırıldandılar:
— Tilkinin dönüp dolaşacağı yer kürkçü dükkanıdır...
Anna kendini zorla uyutmaya çalıştı. Başını yastıga koydu uyumaya çalıştı. Sesini bile çıkartmadan gözlerini kapattı.
İyi geceler dedi sadece
​Ertesi sabah Anna saat 12:00'de uyandı. Odada yalnızdı. Kızlar derse gitmiş olmalıydı Herkes dersteydi. Hızlıca duş alıp çekinerek Müdire Hanım’ın odasına çıktı. Kapıyı vurdu.
— İçeri girin.
​Anna ellerini ovuşturarak konuşmaya başladı ve korkuyordu, çekiniyordu.
— Gece geri döndüm. Eğitime devam etmek istiyorum.
Müdire hanım sert ve ciddi bir egitimciydi
Müdire Hanım koltuğuna yaslandı:
— Anna, sen tercihini yaptın. Neden geri döndün? dedi sorgulayıcı ve dik bakışlarıyla bakıyordu. Koltuguna geri uzandı ve dikkatlice anna'ya bakıyordu.
— Hayal ettiğim özgürlük bir karavanla dolaşmak değilmiş...
Müdire Hanım başını salladı:
— Eşyalarını topla ve evine git lütfen. Aileni bilgilendirdik, artık burada yerin yok dedi . Kararlıydı ve asla lafından dönmüyordu. Gözlüklerini indirdi yapacagın en iyi şey geri dönmek dedi. Çıkarken kapıyı kapat diye emir verdi.
Anna hüzünlü ve üzgündü. Kendini iyi hissetmiyordu. Kendi kendine şimdi ne yapacagım diyordu.
​Anna hiçbir şey diyemedi. Arkasını döndü, odasına gidip ağlayarak valizini toplamaya başladı. Eşyalarını toplarken odasına bakıyordu.
Az çok anısı birikmişti.Uzun zamandır buradaydı bu odayı paylaştı bu manastırı paylaştı. Egitim almıştı şimdi böyle mi veda edecekti . Anna yavaş ve sakince hüzünlü ve özgüvenliydi Karışık duygular içindeydi .
Anna bahçeye dogru yürüdü.
Hiçkimse onu ugurlamayınca mecburen konuşamadan yürümeye devam etti. Etrafına baktı.
Herkese el sallıyordu ama kimse ona ses bile vermemişti. O kadar egitim aldı giç kimse mi onu sevmemişti ? diye düşünmeden edemedi.
Bahçe kalabalıktı herkes ona bakıyordu.
Anna için yolun sonu gelmişti.Evine geri dönüyordu. Bahçenin kapısında iki araba bekliyordu. Annesi arabasıyla gelmişti. andrey'de arabasıyla gelmişti. Anna lendi yolunu seçti ve çagırdıgı taksiye bindi yola çıktı.
Artık tamamen özgür kendi seçimini yapmış bir kadındı.