23/03/2012 Cuma günü “Sudaki Huzur Projesi” kapsamında Emniyet Teşkilatı Mensupları için düzenlediğimiz Ebru ve Ney Kursu Açılış Yemeği Sivaslı Neyzenlerin sunduğu ney taksimleri ve Ebru Gösterisi eşliğinde gerçekleştirildi. Amiri olduğum Rehberlik ve Psikolojik Danışma Büro Amirliği’nin düzenlediği etkinlikte Sivaslı Ney yapım ustası ve Neyzen Gökhan KARAHAN, Sivas Belediye Korosunda Neyzen ve Gazelhan Mahmut GÜVEN, Mevlana İlköğretim Okulu Müzik Hocası Neyzen Bilal bey, Kanun ve Ritm ustaları çok güzel bir musiki şöleni icra ettiler.

Ney’in insanın içini huzurla dolduran sesine Kudümün ritmi ve Kanun’un ince tınıları eklenince tarifi imkansız güzellikte bir ahenk, bir musiki şöleni ortaya çıktı. Müziğin ritmindeki sırrı, nağmelerin getirdiği hisleri anlatmak için kelimeleri dizmek çok zor doğrusu. Anlatılmaz yaşanır dedikleri kabilinden bir gece oldu.

Sivaslı sanatçılar Tasavvuf ve Sanat Müziği eserlerinden oluşan gazeller, taksimler, şiirler sundular. Ebru Hocası, Müzehhib, Tamburi Mehmet Ali DÜZGÜN bey tarafından müzik eşliğinde ebru gösterisi yapıldı. Birbirinden güzel ebrular suyun üstünde gökyüzündeki bahar bulutları gibi açtılar. İmkanlar çerçevesinde yapılan ebrular misafirlere sıcağı sıcağına hediye edildi.

Geceyi ihya eden ustaların arasında kendimi tarihimize bir pencere açılmış ve mühür gibi eserlerini, nağmelerini, bestelerini güftelerini kültürümüze vuran derin izler bırakan Hattat, Hafız, Neyzen Emin DEDE, Hattat, Bestekar, Musikişinas, Tamburi Kemal BATANAY, Hattat, Hafız Ebru Üstadı, Necmettin OKYAY ve diğer ustaların arasında bir mekanda gibi hissettim. Gecenin hitamında anladım ki bu kabil insanları tarihin sayfalarında, hamasi yazılarda, Fatihin İstanbul’u fethettiği yaştasın cümlelerinde değil etrafımızda ararsak bulabileceğiz. Hele sanatçılar arasında kendisini şahsen de tanıdığım Neyzen ve Gazelhan Mahmut GÜVEN kardeşimiz henüz 18 yaşlarında üniversiteye hazırlanıyor olmasına rağmen bu kadar çok yönlü kendisini geliştirmesi karşısında işte Mehmet Akif’in Asımın Nesli dediği bir nesille karşı karşıya olduğumuzu düşünmekten ve "Asım’in nesli… diyordum ya…nesilmiş gerçek" mısralarını mırıldanmaktan kendimi alamadım.