Tayyar YILDIRIM
344 şiiri ve 19 yazısı kayıtlı Takip Et

Yaban erik ağacı



Yaban Erik Ağacı

Bir Yaban Erik Ağacı vardı, on binlerce meşe ağacının içinde tek başına yaşayan... Dikenli dallarından başka kendini koruyacak bir tane bile silahı yoktu. Ne sohbet edecek bir arkadaşı ne bir eşi ne de kendine benzeyen bir tek ağaç vardı etrafında. Kimseye zarar vermeden, kimsenin dedikodusunu yapmadan, kimseye dert yanmadan yaşayıp giderdi.

Baharda, papatyaların açmaya başlamasıyla birlikte, o da bembeyaz mı desem, hafif yeşile benzeyen ya da sarıyla karışık bir renk mi desem işte öylesine güzel, öylesine ekşimtırak çiçekler açardı yapraklarının arasından.

Baharın ilk müjdecisiydi yaban erik ağacı. Arılar, ballarının tadını çeşitlendirmek için onun çiçeklerine de konarlardı. Kelebekleri kendine çeken bir güzelliği vardı Yaban Erik Ağacı’nın. Bülbüller de ziyaret ederlerdi sıklıkla...

Çiçekleriyle bir gelin gibi süzülen dallarını çocuklara ve kuzulara sergiledikten sonra yavaş yavaş yemyeşil, küçücük, ekşimtırak meyvelere dururdu mayıs ayının ortalarına doğru. Çıtır çıtır bir tazelikle köy çocuklarına sunardı henüz çiçeği burnunda meyvelerini...

Başka meyve bilmezdi köyün çocukları. Ne elma ağacı vardı köylerinde ne armut ağacı ne de başka bir meyvenin ağacı... Ömürlerinde, ne kirazın tadından ne vişnenin adından haberdar olmamışlardı hiç. Portakal ve mandalina gibi meyvelerin varlığından bile habersiz yaşar giderlerdi, meşe ağaçlarıyla kaplı, küçücük, taş duvarlı, toprak damlı evlerden müteşekkil köylerinde... Uzak dağların başlarında, bir ahlatı bilirlerdi bir de kırmızı ve sarı renkli alıcı...

O çocuklar meyve dünyasını; Yaban Eriği Ağacı’nın verdiği çiçeği burnunda meyvelerden ibaret sanırlardı.

Damaklarında, bir yıl önceki mayıs ayından kalma yaban eriğinin tadı olurdu ve her yılın mayısında, bir önceki yıldan kalma tadının etkisiyle, Yaban Erik Ağacı’na koşarlardı hep. Dedim ya henüz o, çiçeği burnunda meyvelerini cömertçe sunardı çocuklara...

Bundan başka, bembeyaz tüyleriyle körpe kuzular hep onun gölgesine sığınır, tazecik körpe vücutlarını güneşin sıcaklığından onun sayesinde korurlardı. Mis gibi kokan çiçeklerinin kokusuydu belki de kuzuları kendine çeken. Belki de yalnızlığıydı, kimseye zarar vermeden, sevgi ve şefkatini kimsenin anlayamadığı bir duyguyla kuzulara ve köy çocuklarına verişi.....

Yaban Erik Ağacı, her yıl tekrarladığı ve baharı doya doya herkese yaşattığı hayatını böylece sürdürür giderdi.

Kış gelince onun hatırını soran olmazdı hiç. Ne kuzular gölgesine sığınmak için ona muhtaçtılar artık ne de çocuklar, çiçeği burnunda meyvelerine... O, bir başına meşe ağaçlarının arasında, yapraklarını da rüzgara kaptırmış bir garip Yaban Erik Ağacı olarak titreye titreye baharın gelmesini beklerdi. Ne dibine bir miktar sıcak koyun gübresi döken olurdu ne de onu sarmalasın, soğuktan korusun diye bir parça bez saran...

Papatyaların açmasıyla birlikte çocuklar ve kuzular, 1985’in Nisanında yine koştular Yaban Erik Ağacı’nın mis gibi kokan çiçeklerini koklamaya ve gölgesinde güneşin sıcaklığından körpe vücutlarını korumaya...

Nefes nefese vardılar Yaban Erik Ağacı’nın yanına. Fakat o da ne? Erik ağacı bu sene ne çiçeklerini açmış ne de yemyeşil yapraklarıyla kuzulara gölgelik hazırlamıştı. Ne dallarında takat vardı ne yapraklarında ufak bir kıpırtı... Sadece, havalar ısınmaya başlarken özündeki azıcık canını dışarıya salmak istemiş, tomurcuğa durmuş ama mecali onları çiçeğe dönüştürmeye dahi yetmemişti ne yazık ki... Gövdesinde oluşan yaradan, damarlarında dolaşan kanını, “erik yağı” şeklinde dışarıya çıkarıvermişti.

Çocuklar, “erik yağları”nı toplayıp bir kutunun içine doldurdular. Yaban Erik Ağacı ölürken bile çocuklara faydalı olsun diye yağlarını içinde saklamamış ve dışarıya çıkarmıştı. Biliyordu ki çocuklar; yırtılan defterlerini, kitaplarını yapıştırmak için o yağı kullanıyorlardı.

Erik Ağacı, çocukları boynu bükük, kuzuları gölgesiz bırakıp, hayatını böylece noktalayıvermişti.

Bundan gayrı ne kuzular gölgesinde uyuyabilecek, vücutlarını ona yaslayabilecek ne de meyveye hasret çocuklar, baharı bekleyip daha çiçeği burnunda tattıkları meyvesini tadabileceklerdi...

Ne yazık ki Yaban Erik Ağacı, sevgisizlikten midir, vefasızlıktan mıdır bilinmez, hayata veda edip gidivermişti o kışın ortasında. Asıl kıymeti de o öldükten sonra anlaşılmıştı.

Tıpkı, nice değerlerimizi yaşarken horlayıp, öldükten sonra göklere çıkardığımız gibi, Yaban Erik Ağacı’nın da, kuru dallarına bakıp bakıp geçmişteki anılarını sıcak tutmak için ismini kullanıyorlar şimdi. Zaman zaman da duygusallaşıp gözyaşı dökerek...

Neye yarar ki?

Tayyar Yıldırım

Beğen

Tayyar YILDIRIM
Kayıt Tarihi:15 Mart 2012 Perşembe 21:02:52

YABAN ERIK AĞACı YAZISI'NA YORUM YAP
"Yaban Erik Ağacı" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Saynur Baysal Öztürk
17 Mart 2012 Cumartesi 15:06:23
Yabanî Erik Ağacı mı olsaydı, ismi diye düşünmedim diyemem.
Duygu yüklü ve güzel bir çalışma; teşekkürlerimle. (Yatılı okul öğrencisi olunmuşsa, duygusuz olmak diye bir durum, sözkonusu dahi olamaz!)
Selam ve saygı ile...

Saynur Öztürk tarafından 3/17/2012 3:07:27 PM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Tayyar YILDIRIM 17 Mart 2012 Cumartesi 18:28:09
Teşekkür ediyorum efendim. "Yaban Armudu", "Yaban Arısı", "Yaban Eller" gibi bir durum yani. :)

Saygılar.

Tayyar Yıldırım
masal_o
15 Mart 2012 Perşembe 22:57:11
güzel bir öyküydü tebrik ederim keyifle okudum teşekkürler...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Tayyar YILDIRIM 15 Mart 2012 Perşembe 23:28:50
Teşekkür ederim efendim.

Tayyar Yıldırım
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.