Hicran Aydın Akçakaya
233 şiiri ve 59 yazısı kayıtlı Takip Et

Umut elçilerimiz



UMUT ELÇİLERİMİZ

Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 22.9.2011 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.



Çocuklar!

Çocuklarımız…

Çocuk nefreti bilmez, çocuk kin nedir bilmez, çocuk endişeyi, korkuyu, kavgayı, savaşı bilmez…

Onlar sadece hesapsızca severler.

Geri kalan her şeyi onlara bizler öğretiyoruz. Susturmaya çalıştıkça asiliği, onlardan şüphe ettikçe endişeyi, ceza verdikçe korkmayı, azarladıkça kavgayı, sunduğumuz sınırsız imkânlarla doyumsuzluğu, ısrar ettikçe inatçı olmayı, tehdit edip şiddete maruz bıraktıkça da savaşı öğretiyoruz.

Hâlbuki öyle saf, öyle masum ve öyle savunmasızdırlar ki onlar. Dupduru bir su gibi, kozasından yeni çıkmış ürkek bir kelebek gibi, nazenin, her an kırılmaya müsait bir çiçek gibi… Bir o kadar özgür ve bir o kadar umut doludurlar, masmavi bir gökyüzü gibi… Her türlü olumsuzluktan en çabuk ve en çok etkilenenler de onlardır şüphesiz…

Uyutup büyüttüğümüz, elinden tutup yürüttüğümüz çocuğumuza ayakta durabilmeyi de öğretebiliyor muyuz acaba? Hacıyatmaz alıp eğlendirmek mesele değil, hacıyatmaz gibi yediği her darbede dimdik ayakta durabilmesini de öğretebilmek asıl mühim olan.

Onları yetiştirirken, eğitirken, yoğurup şekil verirken öyle itina göstermeliyiz ki… Oyun hamuru değildir onlar, verdiğimiz şekli beğenmedikçe her seferinde bozup tekrar şekillendirebileceğimiz. Sonunda çürütüp çöpe atabileceğimiz…

Alçı hamuru gibidir çocuklar nasıl şekil verilirse öyle kalırlar! Günün birinde kendini ve hayatı keşfetmeye başladıkça da kırmayı, kırılmayı ve ufalanmayı da göze alarak yeniden şekil verirler kendilerine.

Bu imkansız değildir ama zor, zahmetli ve yıpratıcıdır.

Çocuksun deyip susturduğumuz minik insan, ilerde yetişkin biri olduğunda kendisini nasıl ifade edecek acaba hiç düşündük mü? Konuşmanın, fikrini belirtmenin ‘’tü kaka, ayıp’ diye öğretildiği o çocuk duygularını anlatamamanın çaresizliği ve başkaları tarafından anlaşılamamanın ezikliği altında büyürken öyle bir zaman gelecek ki isyan edecek. Sesini duyurabilmek için sesini yükseltecek.

Kendisinden şüphe edilen, sen yapmışsındır, sen bozmuşsundur, sen kırmışsındır, yalan söylüyorsun denilen çocuk endişe ile bakmaya başlamaz mı artık etrafına? Herkesten şüphe eder. Güven kelimesinin ne anlama geldiğinden bihaber büyür. Yapmadığı şeyler için yargılanan çocuk yalana sığınır, yaptığı güzellikleri de itiraf edemez özgüvenini büyütemediği için.

Hoşumuza gitmeyen her davranışı için korkutulan, tehdit edilen çocuğun özgüveni ne kadar sağlam temeller üzerine inşa edilebilir ki? Bu durumda ondan cesur olmasını hangi hakla isteyebiliriz ki? Karanlıktan korkar, yalnızlıktan korkar, hata yapmaktan korkar… Sürekli azarlanan, eleştirilen, başkalarıyla kıyaslanan çocuk kendine güvenmeyi, hayatı sevmeyi, hataların da yapılabileceğini ancak asıl önemli olanın bunlardan ders alabilmek ve tekrarlamamak gerektiğini ne vakit öğrenecek?

Ya da tam tersi her istediğini önüne koyduğumuz, sınırsız arzularına sonsuz imkânlar sunduğumuz, şımarttığımız çocuk, kendi ayakları üzerinde durabilmeyi nasıl ve ne zaman öğrenecek? Bir Çin atasözü der ki: ‘’Bana balık verme balık tutmayı öğret! ‘’ Sorumluluk vermediğimiz, aman o yorulmasın, aman o üzülmesin, aman o ağlamasın diye pohpohladığımız, gak dedikçe suyunu, guk dedikçe ekmeğini önüne koyduğumuz çocuk, hayatla mücadelede ne kadar başarılı olabilir ki? Emeksiz yemeğe alışan çocuk ileriki hayatında en başta kendisine olmak üzere, ailesine, çocuklarına ve topluma neler kazandırabilir ki?

Onları hayata hazırlarken, elbette uyaracağız, öğüt vereceğiz, gerektiğinde övecek, gerektiğinde eleştirecek, gerektiğinde yanlışları için uygun cezalar verecek, gerektiğinde başarıları için ödüllendirecek, takdir edecek, yeri geldiğinde onlardan özür dileyecek, yeri geldiğinde özürlerini kabul edecek, bağışlayacak ve her şeyden önemlisi konuştukları zaman dinlendiklerini hissettireceğiz…

Çocuklar ayna gibidir, ne verilirse aynen yansıtırlar. Onlar duyduklarından çok gördüklerini taklit ederler. O ince çizgiyi öyle dikkatli çizmeliyiz ki; ilerde kendiyle barışık, kendini seven ama başkalarına da değer veren, güven dolu, sevgi dolu, emeğin kıymetini bilen, çalışkan, cesur, atak, dimdik ayakta durabilen birer yetişkin insan olabilsinler.

Eğitimin temeli ailede atılır ve okulda devam eder. Yeni eğitim ve öğretim yılının başladığı bu haftada anne ve baba olarak hem bize hem de öğretmenlerimize çok iş düşüyor. Bir ülkenin gelecekteki kaderi o ülke çocuklarının ne kadar iyi eğitildiği ile orantılı olarak değişir.

Her konuda eğitilmiş; tarihi, coğrafyası, kültürü, dili, dini, ahlaki değerleri ve insan olmanın meziyetleri aşılanmış, özgür düşünebilen, dostluk ve kardeşliğin önemini bilen bireylerin oluşturduğu; barış içinde, savaşsız bir dünya için, geleceğin sahibi çocuklarımıza ışık olalım. Yollarını aydınlatalım.

Çünkü çocuklar yarınlarımız, yarınlarımızın umudu, umudumuzun elçisidirler.

Umuda yolculukta umut elçilerimizin ellerini bırakmayalım.

Haydi çocuklar umuda ve barışa…

Bu dünya sizin!

PAPATYALAR İNATLA BEYAZ AÇABİLİYORSA HALA UMUT VAR DEMEKTİR!
H&A

Hicran Aydın Akçakaya


Beğen

Hicran Aydın Akçakaya
Kayıt Tarihi:21 Eylül 2011 Çarşamba 00:55:32

UMUT ELÇİLERİMİZ YAZISI'NA YORUM YAP
"UMUT ELÇİLERİMİZ" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Billur T. Phelps
22 Eylül 2011 Perşembe 21:45:42
Yazınıza bütünüyle katılıyorum.

Burada ilk görev büyük ölçüde onları dünyaya getiren annelerine düşüyor. ilk eğitmenlerine.
Bilinçli anneler = bilinçli, eğitimli, saygılı çocuklar.

Sevgiler :)

Cevap Yaz
Şükran AY
22 Eylül 2011 Perşembe 21:12:34



Umut ve barışın rengi çocuklarımız inanıyorum ki çevrelerindeki bunca kötü örneğe ve gelişime rağmen öz iradeleriyle böylesi bilinçli yazar ve şairler topluluğunun gölgesinde yetişerek bile en doğru yolu bulacaklar.

Candan tebriklerimi bıraktım yetkin kaleminize ve duyarlı yüreğinize .Sevgiyle.



Cevap Yaz
Harun Aktaş
22 Eylül 2011 Perşembe 20:40:00


‘’Çocuklarınızı kendi devirleriniz için değil; onların devirleri için yetiştiriniz,’
diye Hz. Ali’nin bir sözü vardır.

...

Nedense ebeveynler çocuklarını, kendilerine benzetmeye çalışırlar durmadan.
Aslında her zaman böyle idi de,zamanla bu daha da artış gösterdi. Kızlar ne kadar anneye
benzerse o kadar artısı olur,erkeğin de babasına benzemesi...

Genel kanun,bize benzeyeni severiz.
Bunu yapma derler,çünkü bana göre o yanlıştır; o yüzden sana göre de yanlıştır deyip sorma ihtiyacı bile duymazlar çocuklarına. Evet, kimse çocuğunun kötülüğünü istemez,ama sanırım hep böyle düşünüldüğü için de hep kaybedildiler
kalbi kırık o çocuklar.
Ben senin kötülüğünü hiç ister miyim ki evladım,gibi sözlerle geçiştirirler ne yazık ki.

...

Ama Nâzım Hikmet’in ‘’çocuklar inanın, inanın çocuklar güzel günler göreceğiz’’
diye umut dolu dizelerini anımsatmak isterim.


Umut umut umut…

Cevap Yaz
O qué
22 Eylül 2011 Perşembe 12:23:02
Çok tebrik ederim günün anlamlı seçkisini , zaten sizi çok severek okuyorum her daim.
Saygı ile

Cevap Yaz
Hazal Karadağ
22 Eylül 2011 Perşembe 11:43:40
Evet,papatyalar inatla beyaz açacak...

Işık olsun her birinin yolları...

Takdirimle sevgiler.

Cevap Yaz
tacettin yıldırım
22 Eylül 2011 Perşembe 10:49:39
öğretimin başlamasıyla örtüşmüş.....her anne ve babanın okuması gereken bir yazı...her türlü güzelliğe yakışan bir kalem.....tebrikler saygılareımla

Cevap Yaz
Mehtap ALTAN
22 Eylül 2011 Perşembe 00:54:13
çocuk ve umut...

birbirini tamalayan ne güzel iki kelime...

yazı kendi içinde çocuğu yaşamı umudu ve bizi çok güzel işlemiş...

kutladım...

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.