Eser Akpınar
155 şiiri ve 272 yazısı kayıtlı Takip Et

En sevdiğim dedi ki...



EN SEVDİĞİM DEDİ Kİ...



“ Pışt!”
“…”
“ Pışt pışt!”
“….”
“ A Hadi ama! Uyumadığını biliyorum.”
“ Nereden biliyorsun ya, nereden biliyorsun uyumadığımı? “
“ Bak, uyumuyormuşsun işte. Hem senin ne yaptığını, ben bilmeyeceğim de kim bilecek?
“ Bir rahat bırakmıyorsun.”
“ Hadi, kalk da konuşalım biraz.”
“ Ne konuşacağız, gecenin bir vakti? Hem uykum var benim, uyumak istiyorum.”
“ Ne konuşacağımızı çok iyi biliyorsun. Ne zamandır kaçıyorsun. Hadi kalk.”
“ Of ya of! İyi, tamam kalkıyorum. Yürü salona geçelim, hiç değilse.”
“ O zaman bir kahve yap da, içelim?”
“ Oldu! Başka isteğin var mı?”
“ Mızıldanma… Yürü! “


“ Anlat bakalım. Nedir konuşacağımız?”
“ Günlerdir kendini de huzursuz ettin, beni de. Kafanın içinde evirip, çeviriyorsun, hep aynı soruyu: “Neden?” Bir şeyleri, ait oldukları yerde bırakamamak huyundan, vazgeçemedin gitti.”
“ O kadar kolay olsaydı, yapmaz mıydım sanıyorsun? Olmuyor işte, bırakamıyorum. Tanımıyormuş gibi konuşma. Neyi yarım yamalak bıraktım da olduğu kadarı ile yoluma devam ettim ben, bu güne kadar? Sen de çok iyi biliyorsun ki takılıp kalıyorum, ilerleyemiyorum.”
“ Yanıtını bulduğun zaman ne olacak, rahatlayacak mısın?”
“ Bilmiyorum, öyle olacağını umuyorum.”
“ Pekala… Dün akşam ne oldu?”
“ Ne oldu?”
“ Hani kızınla yan yana oturmuş, televizyon izliyordunuz?”
“ E?”
“ Kızın, senden bir şey getirmeni istedi?”
“ Muhallebi getirmemi istedi.”
“ Ne yaptın?”
“ Tabi ki kalkıp, getirdim.”
“ Neden? Kazık kadar oldu. Neden kendisi almıyor da sen getiriyorsun?”
“ Ne olur ki? O benim kızım. Bugüne kadar ne istedilerse, yapmadım mı? Neden şimdi itiraz ediyorsun, yaptığıma?”
“ Ben, itiraz etmiyorum. Senin, farkına varmanı istiyorum.”
“ Neyin farkına varacağım?”
“ Sen mutfağa gidip de dolabı açmak için elini uzattığında; ben, sorunun yanıtını buldum.”
“ Bana da söyleyecek misin?”
“ Ben bulduysam, sen de bulmuşsun demektir. Ama sen, farkında değilsin. Hadi seni yormayayım, gecenin bu vakti de anlatayım.”
“ İyilik tarafın tuttu galiba? Çok şükür.”
“ Bak… Her anne, çocuğunu sever. Bazı anneler, çocuklarını, hayatlarına dahil ederler. Birlikte yaşamaya başlarlar. Paylaşılan bir hayattır, bu. Ama bazı anneler de çocuklarını, hayatları yaparlar. O andan itibaren, kendi hayatları diye bir şey yoktur. Çocuklarının hayatı vardır. Hayatı paylaşmazlar, adarlar. Çocukları, onların hayatları olurlar.

O anneler, bir noktaya gelirler, yaşam içinde. Bir karar vermeleri gerekiyordur: Tamam ya da Devam.

Karar; devam olur, her zaman. Neden, biliyor musun? Çünkü artık, kendi hayatlarını yaşamak için; çok geçtir, pes etmek içinse; çok erken.

İşte senin takılı kaldığın Neden? Sorusunun yanıtı da bu. Sen, devam dedin. Çünkü pes edemezdin. Kendi hayatını yaşaman için, çok geçti. Ama çocuklarının hayatı için de çok erken.”
“ Benim kararsızlığım ya da acizliğim değildi. Yapamazlığım, hiç değildi. Ben hiç yoktum, Neden sorusunun içinde. Aslında Neden? diye bir soru da yoktu. O benim yarattığım, var sandığım bir şey di…”
“ Evet, aynen öyle. Yıllardır beyninde evirip, çevirdiğin, hem kendini hem de beni mutsuz ettiğin şey, bu işte. Ne soru var ortada, ne de bulunacak bir yanıt. “
“ Bunu neden daha önce göremedin?”
“ Ne yani? Yine suçlu ben mi oldum?”
“ Tabi ki sensin. Sen benim iç sesim değil misin? Kaç kere sordum sana?”
“ Bana bak! Benim tepemi attırma. Hadi, söndür şu sigaranı da yatalım. Çok uykum geldi benim.”
“ Yok öyle şey. Şimdi de benim uykum kaçtı. Kahveyi ben yaptım. Sen de çay yapacaksın.”
“ Başlatma çayından… Yürü, düş önüme. Döveceğim bak…”
“ Ha ha ha! Yakala da görelim…”

Eser Akpınar
08.04.2011
İzmir

Beğen

Eser Akpınar
Kayıt Tarihi:14 Nisan 2011 Perşembe 00:01:16

EN SEVDİĞİM DEDİ Kİ... YAZISI'NA YORUM YAP
"EN SEVDİĞİM DEDİ Kİ..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Nermin Kaçar
14 Nisan 2011 Perşembe 23:09:56
Öncelikle söyleyeyim en sevdiğini ben de çok seviyorum. Düşündüren bir paylaşımdı. Sanıyorum okuyan herkes de kendini yazının taaaa içinde bulmuştur. Tıpkı benim gibi. Yine güzeldi, yine özeldi. Tam Eser'lik bir paylaşımdı. Sevgilerimle canım benim.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 23:26:12
Arkadaşım, yerin dolmuyor bilesin. Yazılarını özledik... Seni özledik...

Teşekkür ediyorum...Sevgilerimle...Her zaman...
Emine UYSAL (EMİNE45)
14 Nisan 2011 Perşembe 21:07:44
Karar; devam olur, her zaman. Neden, biliyor musun? Çünkü artık, kendi hayatlarını yaşamak için; çok geçtir, pes etmek içinse; çok erken.

Evet arkadaşım, aynen böyle yapıyoruz. Malesef pes etmek için çok geç kaldık.
Beğendim ben bu söyleşiyi çünkü beni benden iyi anlatmış:)))

Tebrik ediyorum

sevgimle

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 21:17:01
Biz kadınlar, hep aynı yollardan geçiyoruz... Belki bu yüzden paylaşımlarımızda hep kendimizi buluyoruz...

Teşekkür ediyorum Emine'cim...Sevgilerimle...
Fikret TÜRKER
14 Nisan 2011 Perşembe 16:49:07
Sormak istedim kendime ; ben de öyle mi yaptım acaba ? diye. cevap ; evet, tamamen aynısı. Çocuklar hayatım oldu ve ben halâ onlar için yaşadığıma inanıyorum.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 19:53:24
Paylaşımlarımızın en büyük amacı da bu işte... Birimizin bir cümlesi, diğerimizin yanıtı olabiliyor...Bizler, çok güzel bir aileyiz. Herşeyikonuşabiliyor, herşeyi paylaşabiliyoruz...

Teşekkür ediyorum, Fikret bey. Mutlu etti görüşünüz... Saygılar, selamlar...
sergül kandemir
14 Nisan 2011 Perşembe 16:08:09
Büyük bir keyf aldım kaleminizden.Anlatım,akım ve his hareketi fevkaladeydi. Yenileride takip edecğim.Kutluyorum.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 19:51:09
Çok teşekkür ediyorum Sergül Hanım... Biz kadınlar, aynı dili konuşuyoruz...

Sevgiler, selamlar.
incidal
14 Nisan 2011 Perşembe 14:41:42
Sevgili Eser bu aralar kendi içinle çok konuşuyorsun ve sanırım konuştukça keşifler artıyor.Öyle bir konu ki benim en büyük derdim.Bel ki bu konuşmaları denemeliyim.
İnsanın kendini sorgulatan ve kendinden birşeyler bulduran bir yazı.
Ellerine sağlık.Tebrikler ve sevgiler

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 19:50:07
Sevgili İnci, gün boyunca, her ne yaparsam yapayım, sürekli kendime sorular sorarım... Neden bana böyle dedi? Neden böyle hissetim? Neden böyle oldu? Her günümün sorusu ayrıdır. Bir şekilde yanıtını bulurum... Ya iç sesim yanıtlar, ya bir şey yaşarım, ya da bir şey okur veya duyarım... Ama gün sonunda, mutlaka yanıtı bulmuş olurum...Sonrasında değişimi isteme sürecim başlar...

Sorular, bitmez. Bitmesin de. O zaman hayat bitmiş demektir...

Dert diye bir şey yoktur, yanıtı bulunmamış soru vardır... Sor, yüce evren yanıtı bulmanı sağlayacaktır...

Sevgilerimle...
O qué
14 Nisan 2011 Perşembe 14:36:14
Çok güzeldi , hmm bir an yanımda biri var mı diye bakınma gereği duydum :)
Ah o iç sesleri yok mu iç sesleri , işin kötüsü cidden hep doğruyu söylüyorlar değil mi?
''Yakala da görelim...''

Yakalayamıycak :)
Saygılar..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 19:43:55
Kendiniz için demişsiniz ya: "mutlu insanlar resim yaparmış , mutsuzlar yazı yazarmış.
Ama her gelen gibi , yakındır gitmem :)

Okumak gerek okumak! Ara sırada resim yapmak :p"

Konuşmak gerek... En önce de kendinle konuşmak gerek...Sonra da bu konuşmayı yazmak gerek... Mutluluğu yakaladığımızı, paylaşmak gerek...:-)

Sevgili Nunile, yazılarınız kadar yorumlarınız da güzel. Her ikisinden de aynı keyifi alıyorum... Teşekkür ediyorum. Sevgiler, selamlar...
erolabi
14 Nisan 2011 Perşembe 09:12:49
Bu yankılanan sesleri duymayan anne yoktur...
Çocukları söz konusu olduğunda her şeyi bir kenara savuran anneler değil mi?
Annem hala ağlıyor kardeşimin arkasından..Hala ilk günkü gibi..
Ağlayıp geziyor..Ağlayıp yiyor içiyor...yatıyor kalkıyor.
Aman sevdiklerinize sevdiğinizi çok çok söyleyin ve muhakkak arayın.
O hiç büyümeyen çocuklar bir zaman geliyor ölüyor...
Anneden önce...
Allah size ve çocuklarınıza hayırlı uzun ömürler versin...
Selam ve dua ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 14:08:26
Size yürekten katılıyorum, Erol Bey. Annenize sabırlar diliyorum. Ne desek boş olsa da...Hiçbir söz kendisini avutamaz...Zaman...

Çocuklarımla, sürekli, sevgimizi dillendiririz, karşılıklı. Aramaya vaktimiz yoksa, sms yolu ile iletiriz sevgimizi. Hayatımızdaki her insana karşı böyle yapmalıyız, paylaşmalıyız...

Teşekkür ediyorum değerli görüşünüz için. Saygılar, selamlar.
AYSE 09
14 Nisan 2011 Perşembe 08:31:46
evet çok güzeldi çok güzel anlatımdı
çocuklarımızı çok seviyoruzda
birazda ayakları üzerinde durmalarınıda istesek derim
saygılarımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 08:52:43
O sevgiye öylesine dalıp gidiyoruz ki hayat için hazırlamayı unutuyoruz.

Teşekkür ediyorum, Ayşe Hanım. Saygılar, selamlar.
SULTAN HÜRREM
14 Nisan 2011 Perşembe 08:06:41
Elbette evlatlar yegane dayanağımız.Onlarsız biz ne kadar hiçsek onlarda bizsiz hiçler.Deyip bir çırpıda buradan başka bir yere bağlamak istiyorum.Nereye kadar.Belli bir yaşa gelmiş olmasını beklemeden onunda fikirlerine saygı göstermeli.O olmaz bunu yapma demek yerine.Belki sana zarar verebilir bence iyice bir düşün sonra karar ver denmeli.Biz olmadığımız zaman ne yapacaklar.?
Elimizden geldiğince destek olalım.Yalnız kalmadıklarını,en üzgün anlarında sığınacakları anneleri kadar dostları olmasınada müsade edelim.Baksınlar başlarının çaresine deyipte dışlamayalım..Ama artık onlar kendilerine bir yol çizmeye başlayınca bizimde yolumuzu çizme vakti geldi..Zaman acımasız geri gelmiyor dünkü gün..Neyi bekliyoruz.Hedefler var bizi bekleyen.
Sevgimle...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 08:50:54
" Merhametten maraz doğar " diye bir sözümüz vardır. Görüşünüzü okuyunca, bu söz aklıma geldi. Orantısız sevgiden de maraz doğuyor. Çocuklarımıza duyduğumuz sevgi, o denli baskın çıkıyor ki onları, hayata hazırlamayı unutuyoruz.

Herşey kararınca ve yeterince olmalı. Sevgi de...

Değerli görüşünüz için çok teşekkür ediyorum. Sevgiler, selamlar.
tacettin yıldırım
14 Nisan 2011 Perşembe 05:03:15
ana.....kız.....bir arkadaş gibi olursa.....işte bu güzellikleri herdaim yaşarsın....sevgili eser ben diyalog halindeki yazıları çok severim....çok beceri gerek kalemin gibi....saygılar

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 08:47:01
Teşekkür ediyorum, Tacettin Bey. Beğeniniz önemli, her zaman. Saygılarımla.
UNALAN
14 Nisan 2011 Perşembe 00:21:53
İnanın değerli yazarım, önce eşler arasındaki bir tartışma gibi okumaya başlamıştım yazınızı, sonra bir annenin iç hesaplaşması olduğunu gördüm. Ama can analarımız ne kadar iç hesaplaşma yapsalar da, bu sevdalarından vazgeçmiyeceklerdir.

Belki çocuklar için zararlı yönleri var bu yaptıklarının ama onların verdiği sevgiyi biz babalar dahil hiç kimse veremez evlatlarına bu da zararları nötrleştirmeye yetecektir. Ya da en azından azaltacaktır. O kızlarda bir gün anne olduklarında kendi Annelerinin yaptığından farklı şeyler yapmayacaklardır.

Severek okuduğum, örnek aldığım kalemi kutluyorum, selam ile.

UNALAN tarafından 4/14/2011 12:22:14 AM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 08:45:44
Her birimiz - kız çocuklar - yetişirken, annelerimizi eleştiririz. Ama gün gelip de anne olduğumuzda görürüz ki annemiz gibi bir anne olmuşuzdur. Çok ufak değişikliklerle, belki.

Ortak payda; anne - çocuk sevgisidir ve değişmez.

Teşekkür ediyorum, Mehmet Bey. Selamlar, saygılar.
Aysel AKSÜMER
14 Nisan 2011 Perşembe 00:14:50
Tek kelimeyle harikaydı Eser Hanımcığım. Yazınız da resim de çok güzeldi. Kutlarım. Sevgilerimle..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 00:18:27
Teşekkür ediyorum, Aysel Hanım...Sevgiler, selamlar.
Sevgi Salman
14 Nisan 2011 Perşembe 00:11:48
:)))) Ne güzel iç açıcı bir yazı bu arkadaşım.

Evet, maalesef kızına hayatını adayanlardan biri benim. Doğduğu günden itibaren bu böyleydi. Hep eşim ve çocuklarım için yaşadım ama biliyorsun depremden sonra herşeyimi kızma adadım.

Ama artık büyüdü, mesleği var, kendine öz güveni de yerinde.

Eee, şimdi ne yapmam gerekiyor. Birazda kendi hayatıma bakma vakti geldi değil mi? :)))

İç sesim "Kendi hayatını yaşamaya başla artık" diyor ve sanırım ben o sese itaat edeceğim :)))

Çok güzeldi arkadaşım. Bir çırpıda okudum, bitti :)

Sevgimlesin...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Eser Akpınar Yazının sahibi 14 Nisan 2011 Perşembe 00:17:40
Her ne yaşıyorsak; yaşadığımız için yaşıyoruz. Ve hayat devam ediyor. Senin gücünün farkında ve bilincindeyim.

Evet, artık yaşama zamanı...Hepimiz için...

Teşekkür ediyorum arkadaşım. Sevgilerimle...

Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.