kardanadam
531 şiiri ve 22 yazısı kayıtlı Takip Et

Çadır sohbeti



Çadır Sohbeti



Savaşan dünyanın diskalifiye olmuş eski esir halkları temerküz kamplarında; bazen büyük bir mabet, bazen derme çatma bir yapı ve bazen de büyük bir çadırda, aynı kaplardan yer içerdi. savaşın yüz kızartıcı suçunun bir belgesi gibi.

Yakın tarihimizde ve bugün hâlâ gelişen ülkelere göç eden, yoksullaştırılmış ülkelerin çaresiz fertleri sığınmak için yüz sürdükleri (sözüm ona modern devlet) kapılarının mülteci kamplarında ne gariptir ki yine büyük bir mabet, derme çatma bir yapı ve çoğu zaman büyük bir çadırda, aynı kaplardan yer içer ve toplu halde birbirlerinin gözlerinin önünde yıkanmak uyumak gibi insani ihtiyaçlarını yapmak zorundadırlar.

Birçok kişinin, ramazan çadırının bu çadırlarla ne ilgisi var dediğini duyar gibi oluyorum. Elbette bunda haklılık payı olabilir ama ben yine de bu çirkefliğin ortak noktalarını bulmaya çalışıp gözler önüne sermek niyetindeyim.

Türkiye halkı hayatında ilk defa refah partili belediyeler döneminde tanışmadı çadırlarla. Geleneksel ramazan ayı eğlenceleri kapsamında meddah ve ortaoyunculardan tutun da canlı müzik gösterileri ve sinema filmlerine kadar göçebe kültürümüzün bir kanıtı ve bir çadır kültürü belgeseli olarak hep var olmuştur şehir ve kasabalarımızın yaşamında

“Yiğidi öldür ama hakkını yeme!” derler ya. Ramazanda Çadır kurarak fakir halka iftar yemeği verilmesine ilk kez Refah Partili dönemlerde tanık olduk. Başlangıçta iyi niyetle düşünülse de uygulama açısından din ve insanlık dışı haline dönüşen bu fenomen, maalesef geleneklerimizin vazgeçilmez bir parçası olduğu gibi halen de süregelmektedir.

Çoğu zaman yaşadığım şehrin muhtelif mahallerinde ramazan ayı dışında da fakir halka pilav verilmesine defalarca tanık oldum.

fötr şapkalı iri kaytan bıyıklı kırmızı suratlı bir adam. Bir elinde durmadan şakırdattığı bir tespih. Diğer eliyle adamlarını fırçalıyor.

-Lan oğlum! gidin daha üç beş tabak alın. Bakın guraba bekliyor sırada.
Belli ki patron bu adam. Sonra aniden sesleniyor titrek elli ve bastonlu ihtiyara.

-Karnını doyurdun mu amca? Çekinmeyin bir tabak daha alın. Oğlum oradan ayran versene dedeye.

Aslında ne kadar masum gibi görünse de insanı teşhir ve tahrik eden, insanı küçük düşüren
Tahrip eden, uzun haksızlıklardan geriye kalmış bir avuç kişiliğini de yok eden sözler bunlar.
Bir insan olarak açlıktan ölsem de, sıraya geçip, bu adamın pilavından yiyip, Allah senden razı olsun deyemem ve onun bilmem nelerini okşamam sözkonusu bile olamaz. Eğer içimde zerre kadar insani belirtiler kalmış ise .

Yaşadığım şehirde her yıl tanık olurum ramazan çadırına. İnanın samimiyetimle söylüyorum
Bir kez olsun ne halk tarafından ne de protokol tarafından girmedim içerisine. Bilmeyen arkadaşlar için söylüyorum. Çadırın girişteki Bab-ı Ali tarafında iftar yemeğini veren ağanın, paşanın adı soyadı ve ticaret unvanı yazar. Şehrin Erkânı ve Eşrafı bu kapıdan içeri girer, yine ardından protokol dediğimiz yüzde doksan dokuzu iri yapılı tokmak gibi adamlardır bunlar. Suratları nur topu gibidir. Birbirleriyle şakalaşırlar. Mübarek ezan-ı şerif okunup iftarını açtıklarında; nur yüzleri neonlu gece lambası gibi bir daha hafifçe kızarır. Huşu içinde içerler sularını ve bir yandan yemeklerini yerken bir yandan Hamd-ü Senalarını esirgemezler Tanrıdan. Bu şükretme biraz bencilce olsa da en iyisini Tanrı bilir deyip bu beyleri ve ağaları burada bırakıp şimdi ben çadırın öbür kapısından giren fukara güruhtan bahsetmek istiyorum biraz da.

İnsanların iki yüzü olur da yaptıkları çadırın iki yüzü olmaz mı?

Bütün ramazan çadırlarının iki yüzü ve iki kapısı vardır. İkinci kapıdan ikinci sınıf insanlar girer. Elleri yüzleri bakımsız kirli, kambur, avurtları çökük, çaresiz insanlardır bunlar. O kadar çok şey kaybetmişlerdir ki hayatlarında. Bugün birisi çıkıp eliyle yine onları işaret ederek. “işte bakın bu aç insanları bu gün ben doyurdum. Yüce Rabbim o şansı bana verdi” gibi saçma sapan konuşsalar da onlar bunu asla duymaz, hatta duysalar bile aldırış edecek durumda değildirler.

Ezan-ı Muhammediye okunalı 20 dakika geçmesine ve şehrin eşraf ve erkanı karınlarını şişirip Babı ali tarafından çıkmasına rağmen kuyrukta sıra bekleyen onlarca insan vardır. Ve her akşam son on kişiye sıra geldiğinde kepçecibaşı üzülerek şöyle der

- ah anacığım
- ah babacığım
- tüh bitti be
- kalmadı vallahi

ve kalanları döner gider
ardına bile bakmadan

insanlık dışı çoktur bu işin ama ben din dışı tarafına işaret edip bitirmek istiyorum çadır sohbetimi

Sağ elinizin verdiğini sol eliniz görmesin diyen bir İslam kültürünün de bireyleri olarak, diyorum ki;

Yardım edeceksen et kardeşim.
Bunun binlerce yolu var
Ama adından bahsettirmek istiyorsan
Bunun adı yardım değil teşhirdir
Bunun adı cambazlıktır
Bunun adı tatmindir

Daha söyliyeyim mi
Bir kez daha

Sağ elinin verdiğini
Sol elin görmesin

Hayırlı ramazanlar

C.Çalık

Beğen

kardanadam
Kayıt Tarihi:17 Ağustos 2009 Pazartesi 13:52:17

ÇADıR SOHBETI YAZISI'NA YORUM YAP
"Çadır Sohbeti" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
aynaz
2 Eylül 2009 Çarşamba 13:49:13
tebrilker çok önemli bir konuya değinmişsiniz.
umarım insanlık dışı uygulamalar bir gün sona erer de
yardımını gizli yapmayı öğrenir.
aslında devlletin görevidir vatandaşını düşünmek
sevgi ve saygılarımla

Cevap Yaz
tekfuri
26 Ağustos 2009 Çarşamba 01:15:38
çok güzel bir konuya değinmişsin üstad.. sağolasın var olasın..

Cevap Yaz
hüzünlüşarkım
18 Ağustos 2009 Salı 12:43:20
Her Ramazan aynı görüntüler, aynı istismarcılar, rantçılar ve dilenciliğe özendiren cahiller, insanlık dışı, inanç dışı,İslam dışı din tacirlerinin hakkında ne yazılsa azdır.
Kutlarım Kaleminizi.
Zaten bizde artık Ramazana has inanç anlayışı oluştu.
İslam bu mu?

Cevap Yaz
bluecould
18 Ağustos 2009 Salı 02:20:20
Yardım edeceksen et kardeşim.
Bunun binlerce yolu var
Ama adından bahsettirmek istiyorsan
Bunun adı yardım değil teşhirdir
Bunun adı cambazlıktır
Bunun adı tatmindir

Daha söyliyeyim mi
Bir kez daha

Sağ elinin verdiğini
Sol elin görmesin

Hayırlı ramazanlar


+1


oruç namaz fitre yardım Allah ile kul arasındadır hele ki dükkan kapısına cumaya gidiyorum namaza gidiyorum asla denmez...yardım da öyledir ve asla dediiğin gibi teşhir etmek değildir hele ki show yapmak asla...kutlarım yazını celal dost sevgimle...

Cevap Yaz
Aynur Engindeniz
18 Ağustos 2009 Salı 01:56:05
Bir de o çadırlarda karnını doyuranlar cevap verebilse. Ama onların evlerinde internet yok...

Yardım yapılmasa nerde sosyal devlet derler, yapılsa, iki yüzlü takiyeciler derler...

Gerçekten gösteriş için yapan varsa- ki buna da karşı değilim. Sonuçta durumu kötü olan insanlarımız yararlanıyor.-o yaptığı hayırın kabulü ya da reddi Allah katındadır. Puanını biz veremeyiz. Rencide etmek konusuna katılıyorum. Yardım etmenin usulü vardır. Ama herkes psikolog değil, aydın değil. Herkes gönlünce bir şeyler yapmaya çalışıyor. Sahtekarsa cezasını Allah verecek zaten.
Saygılarımla.

Cevap Yaz
bezm-i cihan
17 Ağustos 2009 Pazartesi 23:30:34
paylaşmak ne güzeldir hocam...
ve ramazan paylaşmaktır...

çok güzeldi hocam, tebrik ederim...

Cevap Yaz
asara
17 Ağustos 2009 Pazartesi 21:32:49
Aslında ne kadar masum gibi görünse de insanı teşhir ve tahrik eden, insanı küçük düşüren
Tahrip eden, uzun haksızlıklardan geriye kalmış bir avuç kişiliğini de yok eden sözler bunlar..

Anneciğimin bir sözü vardır iyilik yap kimse bilmesin, at Allah'ın ambarına...

Çok güzel ifade etmişsiniz artistleri .Onlar hep oyuncudur,gerçeklerden kaçar,korkarlar..

Ellerinize sağlık,
sagılarımla...

Cevap Yaz
su_misali(Gülhun Ertilav)
17 Ağustos 2009 Pazartesi 21:01:05


Sağ elinin verdiğini
Sol elin görmesin

başka söylenecek söz bırakmamışsınız bize hocam...kutlarım duyarlı yüreğinizi selam ve saygılarımla




Cevap Yaz
Onur BİLGE
17 Ağustos 2009 Pazartesi 18:00:22
Ramazandan ramazana göz boyama... Halkın dikkatini çekme, propaganda...

Cevap Yaz
IRIZA
17 Ağustos 2009 Pazartesi 15:27:23
Degerli hocam öyle bir konuya değinmişsinz ki tam bir dram yaşanıyor.Tespitleriniz doğru..Duygu sömürüsü, sahtekarlık almış başını gidiyor..Bu çadırlar olmadan evvel, insanlarımz sanki açlıktan ölüyordu..Ülkemiz en fakir dönemlerinde dahi bu olayları yaşamadı..Bu çadırlar modern dünyada bizim insanlık ayıbımız..Kamp tespitinizde çok doğru..Adeta savaş dönemlerinde yahudi toplama kamplarının küçük bir versiyonu gibi..Silahlı askerler eksik sadece..Aslında o çadırlarda yemeğe muhtaç insan bulmakta şüpheli..İstanbul da bu çadırları yıllardır izliyorum..Yemek yiyenlerin çoğu çevre insanı, esnaflar,işportacılar, oralarda çalışanlar, tinerciler, yankesiciler, profesyönel dilencilerve üçkağıtçılar ve gariban gözükenler den oluşuyor...Yemeği düzenleyen parti, cemaat, yandaşlar, kodaman tipler ise yemekten sonra son model siyah renk araçlarına binerek tam gaz yollarına devam ediyor..Bunlar planlı programlı yapılan işler yani organize işler değerli hocam...Çürüme yok ediliş yavaş, yavaşsona doğru gidiyor hocam..saygım ve sevgimle...

Cevap Yaz
Selma Özeşer
17 Ağustos 2009 Pazartesi 14:57:15
Sağ elinizin verdiğini sol eliniz görmesin diyen bir İslam kültürünün de bireyleri olarak, diyorum ki;

Yardım edeceksen et kardeşim.
Bunun binlerce yolu var
Ama adından bahsettirmek istiyorsan
Bunun adı yardım değil teşhirdir
Bunun adı cambazlıktır
Bunun adı tatmindir

Daha söyliyeyim mi
Bir kez daha

Sağ elinin verdiğini
Sol elin görmesin

Hayırlı ramazanlar



Kesinlikle katıldığım bir dertleşme olmuş.
Sanatçı kimliğiniz bir kez daha ortaya konmuş var olun Celal bey.

Yardım yaptığınızı aile fertleri bile bilmemeli yardım alan rencide olmamalı.

saygılar

Cevap Yaz
BAY PALTO
17 Ağustos 2009 Pazartesi 14:24:33
tebrikler hocam...güzeldi....bizim ülkemizde herşey gösteriş....senelerdir ....

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.