Bir düş sağanağına yakalandım düşümde:
Tecrit odalarında saklıydı insanlar bazense kümelenmiş ve asker adımlarına sığındım yalnızlığın bir kere daha yine de eşlik edenler vardı bana ama rüyamda.
Gölgem yoktu bu sefer işin ilginci gölge edenler de yoktu ve ben düşün zirvesinde yenik düştüğüm hayata gönderme yapıyordum adeta.
Meslek hayatımda yaşadığım onlarca anı belki yüzlerce hayal kırıklığı ve ben bir kere misafir olmuştum iş hayatına hem de racon kesen esmer bir rüzgâr gibi.
Odalar bahçeye açılıyordu bahçe ise mutfağa ve şölen sofrası gibi yok yoktu mutfakta ve hep de olduğu üzere ucundan aldım masada ne varsa hatta bir parça bir parça daha sonra sonlandı yemek şöleni ve ben hala aynı rüyada caka satıyordum gerçek hayata.
Mesleki anlamda yıpranmış ve tükenmiş bir beyaz yakalı öyle ki iş dünyasından nefret ettiğimden de öte mesleğimi değiştirmeye yeltendiğim yeniden anfilere dönüş yaptığım ve bu düşte değil gerçekte olandı sonunda başıma gelmeyenin de kalmadığı şükür rüyamda sorgulanmadım dün gece.
Annemin yokluğunu görünen o ki az da olsa kanıksamışım düşümde ona telefon etmedim bir kere bile çalıştığım iş yerinden ne de olsa günde kaç vakit arardım annemi bir cankurtaran misali kollarına atıldığım ve onu özlediğim kadar.
Sanırsınız ki senelerce ayrı kalacağım hâlbuki mesai bitiminde yeniden kavuşuyordum anneme ama bu sefer öyle olmadı üstelik gördüğüm bir rüyada dahi gerçekleri kabullenmenin verdiği o haletiruhiye anlatılmaz yaşanırdı ancak.
Ve bunu resmen tüm benliğimle yaşadım uyanana dek öyle ki uyandığımdan bu yana saatler geçse bile hala rüyamın etkisindeyim.
Altı üstü rüya der de geçeriz.
İşin ilginci iş dünyası ve koşullar her ne kadar üst safhada olsa da bir yerlere birilerine bağlı olmak onların denetiminde olmak hep özgürlüğümün kısıtlandığı havasını yaşatmıştır bana ki verdiğim her istifa dilekçesi adeta kurtuluş mahiyetinde oldu bir zamanlar.
Banka ya da şirket.
Uzaylı gibi bir hava empoze eden oysaki kaliteli ve referanslı böylesi işlerde çalışmak insanlar için bir kurtuluş benim içinse cehennem azabı oldu bu yüzden bir sonraki meslek seçimimde öğretmenliğe yönelmiştim ve ne yazık ki iş macerama kocaman bir nokta koydum ve bu konuda dönüşüm olmaz hele ki geçen şu son üç dört ayı da hesaba kattık mı…
Bir rüya.
Rüya görmek rahatlatan bir eylem bense bu düşümden uyandığımda rahatladım çünkü düşümde özgürlüğüm kısıtlanmıştı artık anlayın sizler de özgürlük çağrışımının bende yarattığı etkiyi.
Umarım bu gece o rüyamın devamını görmem.
İyi uykular güzel rüyalar…