Yürürken hastaneye doğru lüks ve ihtişamlı hayatların 200-300 metre ötesinde hayatta kalma ya da iyileşme mücadelesi veren insanların olduğunu idrak ediyorlar mı acaba? Diye düşüncelere dalarsın.Aynı şey dibinde mezarlık olup yatanların arasında hayatını umarsızca yaşayan insanlar için de geçerlidir.Övündüğümüz güzelliğimiz mi yoksa malımız mı kurtaracak bizi? Ya da bulunduğumuz konum,makam ve rütbe mi? Güvendiğimiz veya bizi ön plana çıkaran ilim veya bilgimiz mi? Bunlardan hiçbirinin bize insanlığa bir yararımız olmadığı sürece faydası olduğunu düşünmüyorum. Hor gördüğünüz,kıyafetinden dolayı yargıladığınız, konuşmaya bile cesaret edemediğiniz bir Yugoslavya göçmeni şaşırmış yolunuzu düzeltip içindeki iyilik ve bilgiyle sizi bir anda şaşırtabilir. Yetinmeyi bilmeyip zenginlik uğruna insanlığını kaybetmektense evindeki veya vücudundaki sağlığın farkına varıp kıymet bilmeyle uğraşmak ve şükretmek ağır mı geliyor ruhumuza? Düşünelim sadece...