68 kuşağının o deli rüzgârıyla dünyayı değiştirmek için yola çıkan, Köln meydanlarında tam 100 bin kişiye şiir okuyarak tarihe geçen şairdi...

1946’da Çankırı’da dünyaya geldi. Köy Enstitülü bir öğretmenin oğluydu. Babası, çocukları okusun diye 1954 yılında Ankara’nın yolunu tuttu. O yolculuk aslında, şiire doğru atılmış uzun bir adımdı.

Parasız yatılı okudu. Öğretmen okulunun demir ranzaları, kalabalık yatakhaneleri, sessiz etüt salonları arasında büyüdü. Genç yaşta kelimelerle tanıştı. İlk şiiri 1961 yılında yayımlandığında daha öğrenciydi.

Gazi Eğitim Enstitüsü’nü bitirdi, öğretmen oldu. Çocuklara Türkçe’nin yanında, harflerin ardındaki vicdanı da göstermeye çalıştı. 68 kuşağının rüzgârı onun da yüzüne çarptı. Dünyayı değiştirebileceklerine inanan gençlerin arasına karıştı.

1971’den sonra şiirleri ve yazıları yeniden dergilerde görünmeye başladı. Ardından "Yangın Yılları", "Hüznün İsyan Olur", "Dövüşen Anlatsın", "Saklı Kalan", "Su Çürüdü", "Belki Yine Gelirim" geldi. Kitaplarının isimleri bile sanki birbirine yaslanan dizelerdi.

Şiirlerinde romantizm, başkaldırı ve ince bir insan sevgisi aynı masaya otururdu.

1981’de, yazdığı bir yazı yüzünden mahkûm edildi. Tutuklandı, görevinden uzaklaştırıldı, mahkemelerde yargılandı. Sınıftan ayrıldı ama kelimelerden ayrılmadı.

Kitapçılık yaptı, yayınevlerinde editörlük ve yöneticilik üstlendi. Yazının mutfağında yıllarca sessizce çalıştı. 1993 yılında mahkeme kararıyla yeniden öğretmenliğe döndü ve emekli oldu.

Yıllar boyunca üniversitelerde, kültür merkezlerinde, festivallerde gençlerle buluştu. Köln’de yüz binlerce insana şiir okudu. Diyarbakır’da, Hakkâri’de, Van’da gençlerin gözlerine baktı.

10 Temmuz 2026’da, 80 yaşında aramızdan ayrıldı.

Ardında, kitap raflarını dolduran şiirler, cesareti, vicdanı ve kelimelerin hâlâ dünyayı değiştirebileceğine dair inancı bıraktı...

#AhmetTelli #Şiir #Edebiyat #Şair #YangınYılları