Anladığım bir şey varsa, insan bazen
Anlatarak değil, susarak da çığlık atabiliyor

Hayatım boyunca iyi olmaya gayret ettim
Kimseyi kırmamaya, elimden geldiğince
Faydalı olmaya çalıştım
Ama ne gariptir ki, kimi zaman en çok iyilik
Yaptığım insanlardan kırıldım.

Sonra anladım ki;
Hiçbir şey göründüğü gibi değil
İnsanlar da öyle..
Herkesin yüzünde bir maske var sanki
Gerçek duygularını, niyetlerini ve
Düşüncelerini saklayan maskeler..

Bu dünya giderek
Menfaatin ön plana çıktığı bir yer hâline geldi
İnsanlar birbirini anlamaktan çok
Kullanmaya, dinlemekten çok
Konuşmaya başladı..

Kalbimizde o kadar çok yara var ki..
Hangisini saracağımızı,hangisini
iyileştireceğimizi bazen bilemiyoruz

Çoğu zaman dünyayı suçluyoruz
Oysa suç ne dünyada ne de hayatta..
Asıl sorun, bu hayatın içindeki insanların
Birbirine karşı kaybettiği değerlerde

Saygı azalmış...
Merhamet unutulmuş...
Ahlak, vicdan ve empati giderek eksilmiş..
Tok olan açın hâlinden anlamıyor.
Mutlu olan,
Acı çekenin sessizliğini duymuyor
Bazen kendi kendime soruyorum:
Adalet nerede?
Belki de adalet, insanların değil;
Rabbimin terazisindedir.

Bu yüzden kırılsam da, yorulsam da,
Hayal kırıklığına uğrasam da...
Kalbimi kinle doldurmamaya çalışıyorum

Çünkü biliyorum ki;
İnsan değişebilir, dünya değişebilir..
Ama ilahi adalet asla şaşmaz

Mesela sevgi..
Sevgi fedakârlık ister derler...
Ama fedakârlık tek taraflı olunca,
Onun adı sevgi olmuyor malesef
Gerçek sevgi; açık, net ve berraktır
İnsanı belirsizlikte bırakmaz
Her yol çiçeklerle döşeli değildir elbette
Bazı yollar uzundur,
Bazıları ise dikenlerle doludur.

Yaşadığımız hayatında tekrarı yoktur
Bu yüzden bazen bir sevda uğruna
Yıllarımızı verir,
Ömrümüzden parçalar bırakırız.
Hayat biraz satranç oyununa benzer
Piyon şahdan üstün değildir belki..
Ama oyunun kaderini bazen
En küçük hamleler belirler

Belirsizlik ise en zor hamledir
Çünkü insan neyle mücadele ettiğini
Bilirse dayanır.
Ama ne olduğunu anlayamadığı şeyler
Karşısında yorulur hayatta da böyledir

Bazen ortası yoktur
Ya vardır...
Ya yoktur...
Çünkü gri, çoğu zaman belirsizliğin rengidir
Hayatı bir oyun gibi düşün...
Ya oyuncu olursun,
Ya da başkalarının yazdığı oyunda figüran

Belki de gerçek sandığımız birçok şey
Bir gün gözümüzde anlamını yitirir
Ama değişmeyen bir gerçek vardır:
Her karanlık gecenin ardından sabah olur
Her fırtınanın ardından
Gökyüzü yeniden açılır
Bu yüzden umudunu kaybetme..

Yazan Nurâzel