Hepsi bu. Nasıl hepsi bu dedi Zeynep . Şehir de nerede kalacağım annem var önce yer ayarlamam lazım, ev bulmak şehirde kiralar ne kadar, benim maaşım yetecek mi, hey Allah ım ben ne yapacağım.
Bey kahkaha ile gülüyordu. Zeynep En sonunda, Beyin önünde durup tabi sana ne benim halimden. Sen ne anlarsın maaşla yaşamıyorsun ki dedi. Sinirli bir sesle , beş yıldızlı otellerde kalıyorsun, o otele benim zavallı maaşım bir geceliğine yetmez.
Sonra kendi kendine, ben neler diyorum ya. kafayı yedim galiba.
Etrafına baktı, herkes ona bakıyor birazda gülüyorlar dı. kendinden utandı .ben neler saçmaladım, kusura bakmayın. Ne dediğimi bilmiyorum ve ben acıktım, diye kahvaltıya oturdu. Ömer sesiz ce onu izliyordu.
Zeynep. Bu, gün bambaşka bir insandı, tanıyamadı. Ömere hiç bakmamıştı, ne nasılsın demiş nede konuşmuştu.
Belki sakatım diye ilgilenmemiştir diye iç çekti.
Sesiz ce kahvaltılarını yaptılar. Sonra arabaya binip hep beraber köye geldiler. Eşyalarını aldılar muhtarlarla vedalaşıp yine görüşmek üzere ayrıldılar.
Şehre. vardıkların da akşam olmak üzere idi, Önce, hastaneye, Ömer bıraktılar, doktor merak etmişti, geç kaldınız eve çıkmak sana nasıl iyi geldi mi.
Eh dedi Ömer yalnız çok üzgündü.
Zeynep in bu günkü davranışından bir şey anlamamış tı, kendisi yokmuş gibi hareketi var dı ,hiç konuşmamış tı buda Ömer i çok üzdü.
Bu durumu herkes fark etmişti, Bey çok durgunlaşmıştı.
Otele geldiler eski odalarına çıktılar.
Kapıdan girerken, Bey Zeynep seninle konuşacaklarım var, konuşalım mı,
Zeynep nedenini tahmin ediyordu.
Evet konuşalım bizim odaya buyurun, dedi Bey. Oda çok güzeldi. koltuklar masası ve divanı muhteşem di. lale bebeği yatırmaya giiti.
Koltuklara oturdular. Bey boş gözlerle zeynebi süzüyordu. Zeynep biraz huzursuzlaştı. Ama kaçacak bir yer yoktu,konuşulacaktıtitrek bir sesle evet sizi dinliyorum.
Bey önce iyi misin. Eh iyiyim .niye sordun.
Bu günkü halini hiç beğenmedim de, ondan.
Ömere karşı çok acayip davrandın. Nedenini sorabilirmiyim
Zeynep ne yaptım ki diye mırıldandı. ne yapmadın ki
Çocuk yokmuş gibi davrandın akşam ki haline bak birde bu günkü haline. Niye bu değişiklik, yoksa sakat diyemi.
Hayır Ömer sakat değil ve kalmayacak, hafta sonu belki onu isviçreye yolluyoruz tedavisi orada devam edecek, bel kemiğinde bir incilme var, sen onun içinmi böyle davrandın.
Zeynep İsviçre mi dedi.
Evet diye yanıtladı bey.
Zeynep yine şoka girdi, yine mi, ayrılık dedi içinden, ama belli etmedi.
Beye döndü, içim çok kötü, canım acıyor, dün bana sormuştun onu bu kadar çok mu seviyorsun diye. Sana cevap vermemiştim. Biliyorsun onu sevdiğimi sen söylemiştin, doğrumu
Evet dedi Bey , yoksa yanıldım mı.
Hayır yanılmadın onu canımdan çok seviyorum.
Zeynep ama Elifi unutamıyorum, onunla konuş tuk larımızı, derlerini elifi ne kadar çok sevdiğini, unutamıyorum, siz olsa ne yapardınız.
Hemen kollarına mı atılayım, yani Elif gitti sen benimsin mi diyeyim. Diyemem.
Bunu yapamam, beni sevdiğini kanıtlasın isterim. Her gördüğü kızı seven hercai biri olur sa, yarın. Başkasını görüp, sevsin işte bu beni kahreder. Dayanamam.
Biraz durun bakalım o iyileşsin kendini toparlasın. her şeyin bir zamanı var. Elifi unutsun işte ben bunları, düşündüm, gece bu sıkıntılar içinde çırpınırken, birde tayin işi allak bullak etti beni, ben ne derdindeyim, siz ne istiyorsunuz. Hemen nişanlanalım bu iş olsun bitsin
Hayır dedi Zeynep, zaman lazım bana sevgimden ölsem de zaman lazım beni anlayın ,Zeynep ağlıyordu

AYŞE KARAN
DEVAM EDCEK