Günümüzün en basit gözüken ama çığ gibi büyüyen sorunu. Siyasette, sokaklarda, stadyumlarda, hatta sanatın içinde. Daha sayamadığım niceleri. Övgüye ne kadar hazır ve nazırsak karşımızdan gelen yapıcı, geliştirici eleştiriye bir o kadar kapalıyız. Hayatın her alanında geçerli bir kanunmuş gibi. Düşüncelerin altında art niyet aramaya öyle bilenmişiz ki farklı bakış açısına dahi tahammülümüz yok. İçinde bulunduğumuz dönemden mi bu buhran, yoksa safi hazımsızlık, ego mu? Elbette kimse kimseden üstün değildir. Zaten farklı düşünmemiz, inançlarımız, etik değerlerimiz ve beğenilerimiz değil midir bizleri hem ayrıştıran hem de birleştiren, ortak paydada? O halde bizlere düşen daha fazla saygı ve anlayış olmalı. Demem o ki en nihayetinde kültür ve sanatın buluştuğu bu seçkin, zengin platformda en iyiye ulaşmak, verimli, katkı verici eserler sunmak için tebrikler kelimesinden daha fazlasını da duymaya ihtiyacımız var. (Hayır, olmamış, daha iyilerinde buluşmak gibi.) Emin olun birbirimizin gelişimine katkı verecektir uzun vadede. Yoksa arkadaş ziyaretinden öteye gidemeyiz sayfalarda.

Edebiyata gönül vermiş amatör bir kalemin sitemi. Kulak verirsiniz yahut kulak tıkarsınız. Sizlerin bileceği iş.

Sonsuz sevgi ve saygılarımla.