Nefis Külli iradenin eli

Esmalar tecelli eder...Nefsi temizlemek her insana nasib olamaz..."Men dakka dukka" hakketmemişsen cahillik yaparsın bir gaflet gelir...Hakketmediğini yaşayamazsın Adillik esaslı çünkü bu varlık...bari tevbe et...İslam tevbe ile mümkün ancak...

Yılan elektirik direğine çıkar mı çıkar çünkü nefis cahil cahillik olmasa ölüm olmaz.deli cesaret olamaz.Nefis KÜLLİ İRADEnin eli

Ve iki şiir:

Çiçek kalptir

Ben sizden değilim bayım
Severim çiçeği
Yunus Emre gibi konuşurum sarı çiçekle
Çiçek kalptir toprağa
Dikenli de olsa...renk renk...

Çiçek kara toprağa kalptir
Kara toprağın ak kalbisin ey çiçek
Ey papatya
Ey bahar habercisi...

Çiçektir her şiir
Çiçek bir şiirdir
Çok fotoğrafta o şiir

Çiçek toprağın kalbi
Toprağın çiçek kalbi var bilirim
Solmasın çiçek
Çiçek kalptir...
Amel defteridir şu kara toprağın

Kara toprak meyve ağaçlarının annesi toprak
Küçük görme kendini
Cennete uçar çiçeklerle toprak
Toprak mavi göklere bakan mavi çiçeksin
Ey çiçek kara toprağın renkli kalbisin

Her çiçek
Dikenli bir çiçek bile
Amel defteri...
Ödülüdür toprağın...
Rengidir toprağın
Gizli renktir gizli akıl...gizli duygusu toprağın
Sevgisidir toprağın...
Elidir ayağıdır dilidir toprağın

Kara demem toprağa
Severim toprağı
Toprak anadır çiçek kalpli
Solmasın
Çiçek toprağın kalbi

Mezarımda çiçek bitsin
Çiçek toprağın kalbi
Çiçektir toprağın kalbi
Kalbimin renginde çiçekler ekilsin mezarıma
Mezarım çiçek olur
Konuşur sizinle
Rengi konuşur...
Farklı diller gibi
Farklı harfler gibi
Şu kara toprakta çiçekler

Mezarım çiçek olur
Mezarım çiçeğin eli

Baharı taşır bir çiçek
Bir mezara
Baharın harfleridir şu mezar çiçekleri
Gök yüzüne kelebektir çiçek
Kuştur...Kuş uçan çiçektir
Kuş konuşan çiçektir..
Varlıkta
Şu kara toprak dilsiz demem
Çiçeksiz gülsüz demem...
Eğil kulak kesil çiçeğe
Çiçek toprağın kalbi...
Toprağın çiçektir kalbi...

Çiçek şu dünyanın kalbi
İnsana gamı unutturur
Çiçek

Kulak veririm çiçeğe
Ak haberler dinlerim topraktan
Kara toprağın aktır kalbi
Aktır harfleri heceleri
Secdedir çiçekler ay ışığında geceleri
Yıldızıdır toprağın çiçekleri sanki
Yaz geceleri kırlarda dolaşta gör...

Çiçeklerle süsle evimi baharım
Baharımdır gönlüm çiçek açsa...
Ellerim dillerim çiçek açsa...
Elinde çiçek olsun toprağın kalbi
Evimin kalbi bir çiçek
Evrenin kalbi bir çiçek
Bir çiçek gönül...
Gönlüm çiçek olsan çiçektir şu kara toprak sana...
Cennetin kapısıdı şu mezar...


Osmanlıyı özledim

Sizden değilim bayım dedem Osmanlı...
Ben sizden değilim bayım
Özledim Osmanlıyı
Osmanlı dedem...

Cennette kusur ara Osmanlıda arama
Cennetin gölgesi düşmüş dünyaya
Ecdadım Osmanlı bir rüya yaşadı
Çiçek cennet kokardı
Kuşlar cennette uçardı...

Duyguları cennetti
Cennet kokardı ezanlar
Cennet kokardı beyazdı toprak
O bir rüyaydı
Osmanlıyı özledim

Göklere çıkardı yollar
Güller sarardı bedenleri
Şiirler gibi güller bahçelerde
O bir hayaldi
Osmanlıyı özledim

Yıldızlar askerdi Osmanlıya
Yıldızlar kopardı göklerden
Ağaçlar minareler gibiydi
Toprak aktı aktı duyguları
Aktı nehirler abdest için
Yokluğunda ağladım
O bir gül dünyaydı
Osmanlıyı özledim

Anla
Gülüşlerim maviliklere sığınmıştı
Bozdular o rüyamı
Ah yıkılışınla yıkıldım Osmanlı
Ürkek ceylanlar gibi gözlerim var
Boynum söğüt dalı gibi eğik
Suçum ne diye soramadım kimseye
Ağladım içime şiirlerle