TOKMAKALAN 9
(YEŞİL İBRAM)

Babamın babası Hasan dedem Sabancı Hasan diye bilinirmiş köyde. Odundan tarla sürmek için öküz sabanı, tırmık, eşek ve at semerinin tahta kısmını yaparmış. Halan bizlere Kasaba da sabancının torunları derler.
Babamlar köyde 8 çocuk ve iki ebeveyn ile en kalabalık haneyi oluşturuyorlarmış. Akşam ve sabah tüm aile bir araya gelince bir sofraya sığmaları mümkün değil. O nedenle sabah akşam yemeklerde iki sofra kurulurmuş evlerinde. Açılırmış yere ekmek çıkını. Onun üstüne konurmus büyükce bir sini. Sofrayı biraz yukarda tutmak için de sininin altına tahtadan yapılmış kasnak dedikleri yuvarlak sofra altlığını koyarlarmış. Sininin ortasında kocaman bir tepsi ve tepsiye dökülen çorba.yada günün yemeği. Bütün herkes çala kaşık daldırırmış tahtadan yapılma kaşıklarını aynı çanağın içine. Hep beraber aynı çanaktan yerlermiş ne yenecekse. Şimdiki gibi ayrı tabaklar ayrı bardakar yok o yıllarda.Yemekler aynı tabaktan yenir, sular aynı tastan içilirmis. Çocuklarda önlerine ne konursa onu yemek zorunda. Bir de buna o yılların yoksulluğu eklenince buldukları bulgur - bulamaç, ot - omaç, çorba ne konursa o yenilirmiş. Şimdiki gibi çeşit, çeşit yemekler konmazmış sofraya. Bağ bahçeden topladıkları arapsaçı ebegümeci, radika, turp otu, hardal hemen hemen her gün süslermiş sofralarını.
Dört numara İbrahim amcam. Ergenlik çağlarında yaş kaç belli değil. Bir gün tarlada çalışırken pantolonunun kıç tarafında oluşan bir deliğe tarladaki arapsaçı otunu koparıp takmış. Ve eğilmiş kıçında arapsaçı takılı olarak tarlada çapa yapmaya. O sırada orada bulunan iki abisi hayretle bakmışlar delikanlıya. Bir anlam verememişler.
" Ne olaki " demişler birbirlerine bakan iki büyük abi. Şaşmış kalmışlar. Dayanamamış sormuş Hakkı abisi;
" Hayrola ibram. O kıçındaki arapsaçı ne öyle’?
Eğildiği yerden doğrulmuş İbram;
" Ne olcak" demiş.
" Hergün yemekte arapsaçı yemekten kıçımda arapsaçı cıktı"
Şimdiki gibi ben bu yemeği yemem, beğenmedim edası yapamayan çocuk bu şekilde dile getirmiş artik o yemegi yemek istemedigini. Ve o günden sonrada köyde ibrahim amcama herkes yeşil İbram demeye başlamış.