Yaklaşan sevgililer günü ile ilgili görüşlerimi içimden geldiği gibi paylaşmak istedim. Doğum günleri dışında özel günlerin tek güne mal edilmesine karşı olduğum için benim umrumda değil.
Bu konudaki düşüncelerim şöyle; sevgililer günü sevginin maddi değerlerle gösterildiği vitrine çıkarılığı bir gün. Böyle bir şey mantığa karşı. Sevgi Allah’ın insanlara verdiği kutsal değerlerden biri. Böyle yüce bir duygu hangi maddi değer ile ölçülür? Bir de hediye alamaynları düşünelim. Onlar sevgililerini sevmiyorlar mı? Tam bir tüketim sektörü oluşturuldu. Hediye seçenekleri de pek bol maşallah. Her keseye hiatp ediyor. Ev almaktan tutun da kuyumcuya gitmek, otelde haftasonu vesaire. Sevgilisi olmayanlar ne yapsınlar komplekse mi girsinler?
Seven insanların sevgilerini bir günde değil ömür boyu göstermeleri gerekir. Sevmek, sevgili olmak tüketim malzemelerine aracı olacak kadar basit olmamalı. Basitleştirilmemeli. Basitleştirildiği zaman bizler insan olma özelliklerimizden uzaklaşıyoruz demektir. Sevmek yüreğimize sevgiye yer vermek ve bunu gösterebilmek en önemli şeyler. Biz istedikten sonra o kadar çok sevgi çeşidi var ki; insan sevgisi, kitap sevgisi, tabiat sevgisi, hayvan sevgisi. Ve sevgilerin en gerçeği ve en büyüğü olan Allah sevgisi var. Ve yine bana göre diğer sevgiler zahiri olup sonunda gerçek sevgiye, Allah sevgisine ulaştıran merdivenin basamaklarıdır.
Seven ve sevmesini bilen kalpte merhametin, merhametin olduğu kalpte de şefkatin olduğunu görüyorum. Bunları kendilerinde bulunduranların da gerçek insan olduğunu düşünüyorum. Öyleyse sevmekten, sevgimizi göstermekten, seni seviyorum demekten korkmayalım. Bunlar benim düşüncelerim. Siz ne dersiniz?