İnsanları kullandıkları kelimelerden tanıyoruz
Muhakkak ki onların yüreğini;
Bir kelimenin içinden bulup çıkarıyoruz!

Çünkü biz;
Artık kelimelerin sadece sözlük anlamını değil
Hangi ruhun
Süzgecinden geçip geldiğini de çok iyi biliyoruz

Çünkü biz;
Artık kimsenin sahte vitrinine bakmıyoruz!
Kimin heybesinde pırlanta,
Kimin heybesinde çöp varsa
O kelimeler diline değdiği an anlıyoruz.

Çünkü bizim yolumuz diktir,
Bizim yolumuz sarp bir dağ gibidir;
Bizim soframızda ekmek de birdir,
Yürek de birdir, can da birdir!

Çünkü biz,
Artık o yokuşları çıkarken
Kimin nefesinin nerede kesileceğini,
Kimin uçurumu görünce elimizi bırakacağını
Kendi adımız gibi biliyoruz!

Çünkü biz;
Artık birilerinin "iyi niyet" adı altında
Ambalajladığı o sinsi kibrine, "hata" süsü
Verilmiş ihanetlerine ve "bir anlık gaflet" dediği
O planlı gidişlerine ayıracak tek bir saniyemiz
Bile yok biz o sahneleri çok izledik,
O replikleri ezberledik ve o oyunların sonunda
Perdenin kimin üstüne kapandığını
Bizzat yaşayarak öğrendik.

Çünkü biz; artık ruhu pazar malı gibi
Ortalıkta gezenlerin devrini çoktan kapattık..

Çünkü biz;
Artık sadece gözümüzle değil,
Bin parçaya bölünmüş ama yine de
Kimseye eğilmemiş
Yüreğimizle bakıyoruz hayata.

Bakarsın birinin dili "dost" der
Ama kelimesi ruhumuza kirli bir el gibi değer.
Bakarsın "yanındayım" der ama
Seçtiği o bir tek kelime, bize
Zihnindeki o karanlık düşünceleri söyler.

Şimdi artık..
Birileri kendi lisanınca konuşsun,
Kendi kuyusundan çıkardığı o bulanık suları
Başkasına ikram etsin.
Biz ne o sudan içeriz
Ne de o sofrada otururuz!

Onur Altınok