Evet, yanlış okumadınız!
Yoksa siz de mi çok şaşırdınız?
Lütfen hemen panik yapmayın;,
Alimallah milleti ayağa kaldırmayın!
Evet, yanlış okumadınız!

Bir yerlerde okumuşum ben de,
Ama nerede hatırlayamıyorum işte.
Herhalde bir sokağın içiydi bir bahçe duvarıydı
Aynen şöyle yazıyordu:

"Bak burası dünya, Sevgiler de yalan burada!"


Dedim, "Ne oluyor?"
Şevket dedi, "Burası dünya!"
"Haydi," dedim, "Şevket koş gidelim hocamıza;
bir de ona soralım bu konuyu dünyada!"
Neyse, vardık evine, vurduk kapısına...
Keşke vurmasaydık kapısına.

Bir baktım, Bir yazı yazmışlar
Kapının tam ortasına;
Aynen böyle yazıyordu orada da:

"Oysaki... Yüreğim dökülmüştü yere!
Önce sen bastın geçtin herkesten önce."

Dedim, "Şevket hemen süpürge bul gel!"
Şevket dedi, "Ne yapacaksın?"
Dedim, "Şevket görmüyor musun?
Bak hocamızın yüreği dökülmüş
Kapının önüne
Rüzgâr gelmiş dağıtmış her yere.
Gelip geçen basıyor üstüne;
Bari süpürge getir de süpürelim elimize!"

Bir baktım, bir kadın basıyor üstüne.
Dedim, "Ne oluyor? Abla görmüyor musun?"
Dedi, "Neyi?"
Dedim, "Görmüyor musun ne var yerde?"
Kadın dedi, "Pardon, ne var ki bunda?
Sokakların hepsi böyle burada.
Yoksa sen yabancı mısın buralarda?"

Dedim, "Evet, biraz uzaktan geldim buraya."
Kadın dedi, "Burası dünya, biz alıştık burada!"
Dedim, "Ne oluyor?
Şevket dedi,
"Burası dünya, alış artık sen de burada."

Dedim, "Şevket,
Beni boş ver de sen ne yaptın süpürgeyi?"
Şevket dedi, "Kimse vermiyor süpürgeyi."
Dedim, "Şevket,
Bari yüreğimizle süpürelim yerden..."
Şevket dedi, "Olur mu hiç öyle şey?"
Dedim, "Niye?"
Şevket dedi, "Yüreğimiz kirlenir ikimizin de!"

Dedim, "Şevket, ben öyle birileri gibi;
Kelimelerle sevmem!
Cümlelerle özlemem!
Yola çıktıklarımı dünya için
Kimseye değişmem.
Ne verdiğim sözü unuturum,
Ne tuttuğum eli bırakırım...
O yüzden ben hocamızı yürekten severim."
Neyse, başladık biz süpürmeye.

Bir baktım, Bir fırtına geldi,
Upuzun önümüze serildi..
Dedim, "Ne oluyor?"
Şevket dedi,
"Dikkat et kendine, Bak burası dünya."

Dedim, "Şevket,
Alışığım ben, kendine bak sen!
Dedim, "Sen ver elini bana;
Dünya gelse karşına,
Korkma ben varken yanında..."

Neyse, tam süpürdük, ortaya topladık;
Bir baktım, Bir adam koşuyor bir kadına.
Şevket dedi, "Ne oluyor?"
Dedim, "Şevket,
Burası dünya, olur böyle vakalar burada!"

Neyse, vardık Şevket’le başladık izlemeye.
Adam aynen şöyle dedi kadına:

"Bugün bir avuç kelebek topladım senin için
bahçelerden, her birinin kanadı rengârenk..."

Dedi, "Biliyor musun?"

Devamı belki bir gün...

Onur Altınok