Mekân:
Aynı ceviz ağacı. Aynı iskemleler.
Semaver fokurdamaz, sanki dinler.


HABER OKUNUR

Kısmet (tablete bakar):
— Paşam… Avrupa Birliği, Amerika’ya karşı
93 milyar euroluk misilleme hazırlığındaymış.

Cezmi:
— Az değil Paşam.
Bu para laf olsun diye söylenmez.

Paşa:
— Söylenmez Cezmi…
Ama her söylenen de tahsil edilmez.

YORUM BAŞLAR

Cezmi:
— Paşam, bu bildiğin ticaret kavgası mı?

Paşa:
— Görünürde ticaret.
Altında ise haysiyet pazarlığı.

Kısmet:
— Amerika Grönland demiş, NATO demiş,
Avrupa da teraziyi çıkarmış.

Paşa:
— Avrupa teraziyi sever Kısmet.
Ama elini son anda çeker.
Çünkü tartı ağır gelirse masa devrilir.



DERİN OKUMA

Cezmi:
— Yani Paşam, Avrupa blöf mü yapıyor?

Paşa:
— Blöf değil Cezmi…
Hatırlatma.
“Ben de varım” deme biçimi.

Kısmet:
— Peki Amerika ciddiye alır mı?

Paşa (gülümser):
— Amerika faturayı görmeden ciddiye almaz.
Ama masaya gelince sandalyeyi kendi seçer.


PAŞA’NIN ÖZETİ

Paşa ayağa kalkar, ormana bakar.

Paşa:
— Evlatlar…
Bu 93 milyar, para değildir.
Bu bir sinir ölçümüdür.

Cezmi:
— Kimin siniri Paşam?

Paşa:
— Herkesin.
Avrupa’nın sabrı,
Amerika’nın alışkanlığı,
dünyanın sessizliği ölçülüyor.



KAPANIŞ

Kısmet:
— Paşam, bu iş nereye gider?

Paşa:
— Aynı yere Kısmet.
Konuşulur, sertleşilir,
sonra herkes “ittifak” der
ama defteri ayrı tutar.

Cezmi:
— Yani Orman Çiftliği’nde durum değişmez mi?

Paşa:
— Değişmez Cezmi.
Sadece tabelalar yenilenir.
Orman aynı orman,
oyun aynı oyun.

Manşet:
Demokrasi serbest gezen tavuk gibidir;
herkes sever ama kümese girince yumurtanın sahibi bellidir.