Demokrasi Serbest Gezen Tavuk Gibidir

EK SAHNE — “UZAK DİYARLARDA BİR TELEFON”

Mekân:
Aynı ceviz ağacı. Aynı iskemleler.
Hava durgun. Sanki dünya bir süreliğine sessize alınmış.

Paşa çayını karıştırır. Kısmet tabletini masaya koyar.
Cezmi bu kez gazeteyi düz tutuyordur—olağanüstü bir durum.

⸻

7. SAHNE — HABER DÜŞER

Kısmet:
— Paşam… Amerika’nın başındaki zat, Kolombiya devlet başkanıyla konuşmuş.

Paşa:
— Konuşmuş mu, bildirmiş mi?

Cezmi:
— Paşam, önce konuşmuş gibi yapmış, sonra bildirmiş.
Standart prosedür.

Paşa:
— Konu neymiş?

Kısmet:
— Demokrasi, uyuşturucu, göçmenler…
Yani hepsi bir arada, ama kimse kendi payını almamış gibi.

Paşa başını sallar.

Paşa:
— Demek yine klasik menü.
Başlangıçta demokrasi, ana yemekte tehdit, tatlıda yaptırım.

⸻

8. SAHNE — GÖRÜŞMENİN ORMAN ÇEVİRİSİ

Cezmi (taklit eder gibi):
— “Sizin ülke güzel ama biraz düzensiz.
Biz bir el atalım, siz rahatlayın.”

Paşa:
— Karşı taraf ne demiş?

Kısmet:
— “Bizim ev dağınık olabilir ama anahtar sizde değil.”

Paşa (gülümser):
— Güzel cevap.
Ama Amerika anahtar sormaz evlat, kilidi değiştirir.

Cezmi:
— Paşam, Amerikalı diyor ki:
“Uyuşturucu bizde problem, o yüzden siz temizleyin.”

Paşa:
— Çöpler komşunun bahçesinde, koku kendi evinde…
Enteresan bir mahalle anlayışı.

⸻

9. SAHNE — DEMOKRASİ TANIMI

Kısmet:
— Paşam, Amerika demokrasi konusunda çok hassas olduğunu vurgulamış.

Paşa:
— Hassas evlat…
Hassas olduğu şey genelde petrol fiyatları.

Cezmi:
— Yani Paşam, demokrasi onların dilinde şöyle bir şey mi:
“Sen seç ama biz beğenirsek”?

Paşa:
— Aynen öyle Cezmi.
Sandık var ama sonuç ithal.



10. SAHNE — TON YÜKSELİR

Rüzgâr hafif eser. Ceviz ağacının yaprakları kımıldar.

Kısmet:
— Kolombiya tarafı biraz sert çıkmış Paşam.
“Biz sizin arka bahçeniz değiliz” demiş.

Paşa:
— Amerika arka bahçe lafını sevmez Kısmet.
Bahçe derse sahiplenir, arsa derse satar.

Cezmi:
— Paşam, Amerika da kızmış.
“Biz olmasak siz ne yaparsınız” demiş.

Paşa:
— Klasik cümle.
Çoban sürüye soruyor: “Ben olmasam kurt sizi yer.”

⸻

11. SAHNE — PAŞA’NIN ÖZETİ

Paşa ayağa kalkar. Çiftliğe bakar. Sesi sakin ama net.

Paşa:
— Evlatlar…
Bu konuşma bir telefon görüşmesi değildi.
Bu, “sen varsın ama ben izin verdiğim kadar” deme biçimiydi.

Kısmet:
— Yani Paşam, eşit iki taraf yok.

Paşa:
— Eşitlik sadece kelimede var Kısmet.
Masaya gelince biri sandalyeyi getiriyor, diğeri faturayı.

Cezmi:
— Paşam, peki Kolombiya kazandı mı bu konuşmadan bir şey?

Paşa:
— Kazandı Cezmi…
En azından ne kaybedeceğini bir kez daha öğrendi.

⸻

12. SAHNE — KAPANIŞ CÜMLESİ

Paşa çayını bitirir.

Paşa:
— Unutmayın evlatlar…
Demokrasi serbest gezen tavuk gibidir.
Herkes sever ama kümese girince
kimin yumurtayı alacağı bellidir.

Kısa bir sessizlik.

Cezmi:
— Paşam, yarın kimi konuşuyoruz?

Paşa (gülerek):
— Fark etmez Cezmi.
Harita aynı, roller aynı.
Sadece ülke isimleri değişiyor.

⸻

GAZETE MANŞETİ (ALT BAŞLIKLI):

Orman Çiftliği’nden bildiriyoruz:
Bazı görüşmeler diplomatik değildir.
Sadece yüksek sesle yapılmış talimatlardır.