HAYATA YENİDEN BAŞLAMAK

Hayat; şartların oluşturduğu bir esinti mi, mecrasında akıp giden bir akıntı mı, kaderin belli belirsiz söylediği bir fısıltı mı?
Bizler mi zaman içinde akıp gitmekteyiz, zaman mı bizim için akmakta...

Hayat, çok şey öğretiyor insana ve çok şey yaşatıyor.
Hayal edemeyeceğimiz şeyler, bir anda insanın karşısına çıkabiliyor. Aklımızdan bile geçirmediğimiz şeyleri, bir anda burnumuzun ucunda görebiliyoruz. En ümitsiz olduğumuz, hatta tükendiğimizi hissettiğimiz anda bile önümüzde öylesine kapılar açılıyor ki, kendimiz bile şaşıp kalıyoruz.

Hayat, gerçekten mücadele etmekle geçen bir zaman birimi..
Ancak insanın yüzüne kolay kolay gülmüyor. Hiçbir şey kendiliğinden ayaklarımızın altına serilmiyor. Zamanı gelmeden, şartlar oluşmadan ve olgunlaşmadan hiçbir şey gerçekleşmiyor.

Yıllarca devlete ve millete çalıştık.
Aslında mücadelemiz, genel anlamda kendi hayat mücadelemizdi. Hepimiz daha iyiyi, daha güzeli, daha rahat ve daha huzurlu yaşamayı amaçladık. Belki zaman zaman fedakârlık ettiğimiz durumlar oldu. Zamanının gelmesini beklediğimiz önemli ve güzel anlar da oldu. Ama sabırla, adım adım, acele etmeden, koşturmadan ve kendimizi fazla yormadan hayallerimizin pek çoğunu gerçekleştirme fırsatı verdi geçen zaman.

Bir yuva sahibi olmak…
Çoluk çocuk…
Onların büyümeleri ve kendi olmaları…
Eşini bulmaları, evini kurmaları…
Tıpkı çok uzun olmayan bir zaman önce, bizim yaşadıklarımızın benzerini, bizden sonraki nesillerin yaşamaları...
Güzel şeyler.

Bizler, kendimizin ne zaman ve hatta nasıl yaşadığımızın farkında bile olamamışız. Hep koşuşturma, hep bir acelecilik... Hiç farkına varmadan, bir şeyleri başarmanın sadece hazzını, anlık yaşayıp devam ettirmişiz mücadelemizi.

Çocuklarımız kanat çırpıp uçunca ve hayata başlandığı gibi iki kişi kalınca, gerçekten o zaman hayatın ne olduğunu daha iyi anlıyor insan.
Emeklilikte zaman tamamen durgun bir göle dönüşüyor. Zaman, eskisi gibi hızlı akmıyor ve her şey durağanlaşıyor.

Heyecanların şekli de değişiyor.
Yeni bir üyenin hayatımıza girmesi gibi. Gelin ve damatla zenginleşen gidişimize, yeni üyelerin katılması apayrı bir sevinç, mutluluk ve renk oluyor durgun gölümüzün sularında. Onların hayata ve hayatımıza merhaba demeleri, yeniden heyecan dalgaları oluşturuyor. Sanki onlarla birlikte yeniden hayata selam veriyoruz...
İşte bu demler, hayatı bilerek, tadına vararak, zevkini çıkararak farkındalıklı bir yaşama dönüşüyor.
Dün tadamadıklarımızı, bütün cömertliğiyle sunuyor hayat.

Yeni hayatlarla geleceğe umutla, sevinçle ve mutlulukla merhaba diyenlere selam olsun.
Rabbim her şeyin en güzelini nasip etsin.
Bu güzel anları yaşayanlara ve yaşatanlara “hayırlı olsun.”

Hikmet Çiftçi
(Dünden bugüne)