Feride Temel
130 şiiri ve 71 yazısı kayıtlı Takip Et

Çocukluğumun çilekçi adamı



Çocukluğumun çilekçi adamı

Çocukluğumun çilekçi adamı

İstediğim zaman istediğim yerde ağlayabildiğim, bir işi yetiştirme çabası içinde olmadığım , istediğim şeyin gece yarısı olsa da aynı anda oluverdiği zamanlar . Şımartılmaya layık olduğum ve şımarmaya devam ettiğim o günler. Dedem tarafından çok sevildiğimden, etrafıma kıskançlık tohumları ektiğim ,fesatlığın ne olduğunu anlamadığım günler . O küçük kız büyüdükçe zor kavradığı , ne çok acayip duygulara tanık olmuştu.

Anadolunun ücra bir köyünde , nisan yağmurlarının başladığı zaman dünyaya gelmişim. Çok küçük doğduğumdan bu çocuk yaşamaz demiş görenler. Ninem beni zeytinyağı ile masaj yapar
,güneşin karşısına koyarmış. Gün geçtikçe toparlanmışım.
O zamanlar evlenen erkek çocukların ekonomik özgürlüğü hiç olmadığından babalarıyla beraber otururlarmış. Bende böyle bir ortamda doğmuş büyüyordum. Altı ahır olan iki katlı evin , üç odası ve geniş bir holi vardı. Toprak damın üzeri kışın karla dolardı. Sokağa çıkıp karla oynadığımı , ayakkabımla şekiller yaptığımı dün gibi hatırlıyordum. Dedemin çok torunları olduğu halde bana bir başka bağlanmıştı. Öbür torunlar uzakta olduğundan torun sevgisini bende tatmış. Ruhu ve aldığı nefesi olmuştum. Köyün orta yerinde, evimize yakın bir yerde , dedemin manifatura dükkanı vardı. Dükkan için alışverişler Gaziantep’ten yapılırdı. Dedemde çoğu zaman benim hasretimi çekmemek için yanında götürürdü gittiği yerlere. Dedeme köylülerin çoğu bu kızı ne yanında taşıyorsun diye alay ettiklerini ,büyüdükçe hafızamda şekillendirdiklerimin arasında sıkışmış duruyordu.

Gaziantep’i küçük yaşımda görmüş olduğumdan ,caddelerindeki yemek kokusundan tiksinmiştim. Et kokusu, sarımsak kokusu fena halde sokaklara yayılırdı . Huylandığım için yemekte yemeden geldiğimi çok zaman hatırlıyordum. Dedemle yine böyle günlerden biriydi. Gaziantep yolculuğumuz başlamıştı. Köyümüzün bir tames kamyonu vardı. Köyden kazamız olan Gölbaşı’na gidenleri götürür getirirdi. Dedemle beraber o kamyona bindik . Gölbaşı’ında inip vasıta değiştirdik . O zamanlar saatin ne olduğunu da idrak etmezdim. Uzadıkca uzardı gün yalnız. Hiç akşam olmayacak gibi olurdu. Büyük kocaman bir şehire geldiğimi sonunda anlardım. Gaziantep güneydoğunun Paris’i ,burda ne ararsan bulunur derdi dedem. Bana yolculuğumuzda bazı şeyler anlatırdı . Çoğunu hemen unuturdum . Hikaye mi gerçek mi bilmezdim . Dedemin alışverişini yaptığı yer bakırcılar çarşısına yakın toptan bir mağaza olduğunu anımsıyordum. . O günde işlerini bitirdi pasaj gibi bir yere girdik . Dükkan sahibiyle dedem koyu sohbete daldılar . Tanıdık birimiydi bilmiyordum. Bende dükkandaki eşyaları seyrediyordum . Gözüme başında kasketi olan adamın ,omuzunda çilek sepeti taşıyan seramik ufak bir biblo çarptı. Çok beğendiğimden uzun uzun seyrettim. Sonra elime alıp dedemin cebine sokmaya çalıştım. Dedemin cebimi küçük ,biblomu büyük bayağı uğraştım . Dedem ve dükkan sahibi bey gülüşüyorlardı. Dükkan sahibinin dedeme bir şey konuştuğunu ve göz kırptığını gördüm. Çocuk aklımla boş ver görmezden gelelim diyordu o bakışlar. İçimin hafif utandığını ,yapılanın ayıp bir şey olduğunu büyüdükçe anladım . O gülüş ve bakışları her yaşımda hatırladım. Bozuntuya vermeden o küçük kızın mutluluğunu hayalini sinsice seyrettiler. Biblolara ilgim dedemin yeğeninin evine gitmiştik bir kış günü. Orada antika bir dolabın içinde değişik biblolar gördüydüm . Dolabın önüne gidip onu da seyrettiğimi hatırladım . Biblolara hevesimin o zamanlar başladığını fark ettim. Dükkanda o kadar değerli süs eşyalarından neden o küçük çilek taşıyan adama takılmış onu çok beğenmiştim. Uzun zaman en güzel oyuncağım olarak oynadım o seramik biblo ile . Kırıldığında sessizce bir köşede ağladığımı anımsıyordum. Dedem beni görüp yaşlı gözlerimi öptü . Ben şehire gittiğimde yine alırım sen üzülme kızım dedi. Bir gün Gaziantep’e gittiğinde aynı dükkana gidip bakmış ve bulamadığını söylemişti . Başka bir biblo almıştı . Ben aynısı değil diye yere kızgınlığımdan fırlatıp attım.

O zamanlar parayla tanışmamış , bir şey almamış çocuğa göre neydi bu anı? Parayı ve hırsızlığın ne olduğunu bilmeyen o saf duru çocukluğum nerede ? Zihnimin bir köşesinde hep yaşadı bugüne kadar. Bazı çocukluk anılarını pinpon topu gibi oynayıp fırlatamazsın. Seninle gelişir büyür ,yaşlanana kadar .Aklının bir köşesinde kalemle böyle paylaşmayı bekler dün gibi.
Çilek taşıyan küçük adam ,çocukluğumun anıları arasında sezdirmeden gülümsedi.

Feride

Beğen

Feride Temel
Kayıt Tarihi:18 Ekim 2022 Salı 23:59:24

ÇOCUKLUĞUMUN ÇILEKÇI ADAMı YAZISI'NA YORUM YAP
"Çocukluğumun çilekçi adamı" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
deniz_tayanç1
13 Kasım 2022 Pazar 11:34:34
Bu insanlar ne okuyor Allahaşkına?
Nerde yorumlar?
Hemen belirtelim ki; bu haksızlık!
Bu aymazlık!
Çok saygımla Şairim.

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.